கவிதைக் காதலன்

நிற்க

2011-03-12T23:02:00.000+05:30

காதலியே

கவிதையாக நிற்கும் போது

எழுத வார்த்தைகளற்று

திகைக்கிறேன்

சிறை

2010-08-11T22:56:00.000+05:30

சிறையிடப் படாமல் இருந்தாலும்

பறக்க விரும்பாத பறவை போல

என் மனதிலேயே தங்கியிருக்கும்

உன் நினைவும்.. என் காதலும்

பிரிவில்

2010-07-20T18:25:00.002+05:30

நீ விட்டுச் சென்று

காய்ந்து போன

பூவின் வாசனையை

நுகரும் போது தான்

உன் பிரிவின் நிதர்சனம்

நெஞ்சில் தெரிகிறது

பிரிவில்

2010-07-14T14:53:00.002+05:30

பிரிவில் உனைத் தேடி

நான் கிறுக்கிய வரிகள்

கவிதையாக உருமாறிய போது

அதில் எனக்கு மீண்டும்

நீ கிடைத்தாய்...

பிரிவில்...

2010-07-06T21:27:00.003+05:30

நம் பிரிவில்

ஒவ்வொரு நொடியும்

உன் பெயரைச்

சொல்லித் தான்

நகர்கிறது.

அர்த்தங்கள்

2010-04-17T21:56:00.004+05:30

விழித்திருக்கும் நாட்கள்

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்

கரைகின்றன

நீ வரும் நாட்களை

கணக்கிடும் போது ...

முடியாது

2010-02-18T23:33:00.002+05:30

என்னால் விழித்திருக்க முடியும்

நீயின்றி என்னால்

உறங்க தான் முடியாது.

என்னால் அழ முடியும்

நீயின்றி என்னால்

சிரிக்க தான் முடியாது.

என்னால் காண முடியும்

நீயின்றி என்னால்

ரசிக்கத் தான் முடியாது.

என்னால் நேசிக்க முடியும்

நீயின்றி என்னால்

சுவாசிக்க தான் முடியாது.

என்னால் சாக முடியும்

நீயின்றி என்னால்

வாழத் தான் முடியாது.

பார்த்தேன்...ரசித்தேன்...

2010-02-17T23:42:00.003+05:30

பௌர்ணமி நிலவைப் பார்த்தேன்;

உன் முகத்தை கண்டு ரசித்தேன்.

அதன் பின்னணியில் கார்மேகத்தை பார்த்தேன்;

உன் கூந்தல் கண்டு ரசித்தேன்.

மின்னல் பளிச்சிடுவதை பார்த்தேன்;

உன் விழிகளை கண்டு ரசித்தேன்.

தோட்டத்து ரோஜா மலர்வதை பார்த்தேன்;

உன் இதழ் கண்டு ரசித்தேன்.

மலர் மனம் வீசுவதை நுகர்ந்தேன்;

அதில் உன் வாசம் உணர்ந்து கிறங்கினேன்.

ஒன்று சொல் பெண்ணே,

உன்னை மனதை நான் பார்க்கையில்

அதில் என்னைக் கண்கொண்டு ரசிப்பேனா..?

ஏமாற்றம்

2010-02-17T22:52:00.002+05:30

பாலைவனக் கானல் நீரை

சோலைவனக் குளிர் நீரென

நம்பி வந்த நான்தான் ஏமாந்தேன்

அது என்னை ஏமாற்றவில்லை..

வானவில்லின் வர்ணம் குழைத்து

காதல் இதயம் ஒன்று

வரைய வந்த நான்தான் ஏமாந்தேன்

அது என்னை ஏமாற்றவில்லை.

கானம் பாடும் வானம்பாடியுடன்

காதல் கீதம் இசைத்து

பாட வந்த நான்தான் ஏமாந்தேன்

அது என்னை ஏமாற்றவில்லை.

அது போல தான் பெண்ணே,

உன் எண்ணம் அறியாமல்

என் மனம் மட்டும் உணர்ந்து

காதலை சொன்ன நான்தான் ஏமாந்தேன்

நீ என்னை ஏமாற்றவில்லை.

ஆனால்

மறந்து விடுவேன் என்று எண்ணாதே

மறவாமல் வாழுவேன்

உன் நினைவுகளோடும்

என் காதலோடும்.

மாற்றம்

2010-02-16T23:33:00.003+05:30

செந்தணல் வீசும் கண்கள் கண்ணீர்உகுக்குதடி
அதில் வெறுமை தங்குதடி.
கத்தி எடுத்த கைகள் கோலேடுக்குதடி
கவி எழுத எழுதுகோல் பிடிக்குதடி.
உன் நினைவுகள் விம்மி வெடிக்குதடி
இதயம் எண்ணித் துடிக்குதடி.
வார்த்தைகள் நெஞ்சில் தேங்குதடி
வெளிவர முடியாமல் எண்ணி ஏங்குதடி .
என் காதல் புனிதமடி - நீயில்லை என்றால்
என் உயிரும் நீங்குமடி.

விளைவுகள்

2010-02-16T23:06:00.002+05:30

நீ என்னை பார்த்தாலே என் மனதில்

காதல் தீ பற்றி எரிகிறது.

உன் சிரிப்பில் ஒரு கனப்பு தெரிகிறது

என் நடுக்கம் குறைகிறது.

நீ என்னை கடந்து செல்லும் போது

தென்றல் என்னை வருடிச் செல்கிறது.

மெலிதான உன் வாசனை நுகர்ந்தாலே

மனம் தட்டுகெட்டு அலைகிறது.

நீ பேசும் வார்த்தைகள் காதில் விழுகிறது

அது இசை என்று என் காதல் சொல்கிறது.

உன்னுடன் பேச நினைக்கும்போது மட்டும்

தொண்டை அடைக்கிறது நெஞ்சு கரிக்கிறது.

காதலின் விளைவுகளோ இவை....

பிராத்தனை

2010-02-15T00:09:00.001+05:30

அன்று..

ஊமையை பேச வைத்தீர்!

குருடருக்கு பார்வை தந்தீர்!

செவிடரை கேட்க வைத்தீர்!

இறந்தவரை உயிர்ப்பித்தீர்!

இன்று... நாங்கள் ..

பேச முடிந்தும் - எங்கள் நாட்டின்

அவலங்களை எதிர்த்து

பேசும் ஊமையாய் இருக்கிறோம்.

பார்வை இருந்தும் - நடக்கும்

அநியாயங்களை தட்டி கேட்காமல்

கண்ணிருந்தும் காணதது போல் இருக்கிறோம்.

கேட்க முடிந்தும் - தினம் விழும்

உதவிக் குரல்களை உதாசீனப் படுத்தி

கேளாதது போல நடிக்கிறோம்.

மொத்தத்தில் - குடிமக்களாய்

வாழாமல் வெறும் நாட்கள் கடத்தும்

மாக்களாய் தான் இருக்கிறோம்.

ஆகவே கர்த்தரே!!!

மீண்டும் உயிர்த்தெழுங்கள்...

ஆமென்.

பிரிதலும்...புரிதலும்...

2009-12-06T06:24:00.000+05:30

தினமும் உன் கிசுகிசுப்போடு

திறக்கும் என் விழிகள்

இன்று மௌனத்தின் துணையோடு

தாமதமாய் விழிக்கின்றன.

திரும்பி படுக்கிறேன் மெலிதாக

உன் வாசனையை தாங்கி

இருக்கும் இடம் வெறுமையாய்

என்னை வெறிக்கிறது.

என் நெஞ்சில் காய்ந்து போன

உன் நகக் கீறலில்

உன் காதலும் உன் பிரிவும் சேர்ந்து

பதிந்து இருக்கிறது.

என்றுமே பார்த்து ரசித்திராத

உன் காலடி நீர்க்கொலத்தை

இன்று ஏனோ என் கண்கள்

தேடி அலைகின்றன.

உன் கூந்தலேற காத்திருக்கும்

நம் தோட்ட ரோஜா

அந்த வரம் கிடைக்காமல் இன்று

உதிர தொடங்கிவிட்டது.

உன் சீப்பில் சிக்கியிருக்கும்

உன் ஒற்றை முடி

கலைந்து சென்ற கார்மேகத்தின்

மிச்சமாய் தெரிகிறது.

அகர்பத்தியும் காபி மணமுமாய்

எப்போதும் விடியும்

காலைப் பொழுது இன்று ஏனோ

காணாமல் போய்விட்டது.

கலகலப்பில்லாத அடுப்பறை

கலைந்த உடைகள்

சேர்ந்திருக்கும் குப்பை

நீயில்லா வெறுமை.

காணும் ஒவ்வொரு பொருளிலும்

உன்னை தான் காண்கிறேன்.

செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும்

உன் பிரிவை உணர்கிறேன்.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் என்னை

நான் இழந்து கொண்டிருக்க

என்னை ஆட்டி படைக்கின்றன

உன் நினைவுகள்.

உன் பிரிவெனும் துயரம்

வந்த போது தானடி

முழுதாய் புரிந்து கொண்டேன்

உன் மீதான காதலை.

எங்கிருந்தோ வந்தாய்.. என் தம்பி நீ என்றாய்

2009-11-17T18:07:00.002+05:30

இணையத்தில் கிடைக்கும் சில தொடர்புகள் நம் வாழ்க்கையின் ஒரு சொந்தமாகவே மாறுகிற விஷயம் அற்புதமானது. அப்படி எனக்கு கிடைத்த ஒருவர் தான் 'ஷமிக்ஷன்" அண்ணா.. அது எப்படி நடந்தது என்பதை நீங்களே தெரிந்து கொள்ளுங்கள்

இனி வருவன ஷமிக்ஷன் அண்ணாவின் பார்வையிலிருந்து

எல்லோர்க்கும் வணக்கமுங்கோவ் !!!

எவ்வளவோ தருணங்களில் நாம் சந்திக்கும் நபர்கள் நம்மை கவர்ந்து விடுவார்கள்.சிலர் கவர்ந்தும் காண கிடைக்கார். சில விஷயங்களை நாம் ரசித்திருக்கிறோம்...ஆனால் ரசிக்க வேண்டியது சில பயணத்தின் கைக்கெட்டும் தூரத்தில் கிடைப்பது அரியது.நாம் எல்லாம் புத்தகம் வாசிப்பதும் ஊடகத்தில் ஓர் அங்கமாகி ஐக்கியமவதும்.....பரஸ்பரம் பேசுதலும், புரிதலும்...போற்றுதலும், அவ்வாறு கிடைக்கப்பெறா பாக்கியத்தை பெறத்தான் என என் தாழ்மையான எண்ணம்.

இவ்வாறு பல நம் வழ்க்கையி நாம் பெற்றதும்,போற்றியதும்,கண்டதும் கொண்டதும்,ரசித்ததும், ருசித்ததும் என பல''தும் கள் உண்டு.

முதல் நாள் தூங்காமல்.....(வேலைப்பளு + தம்பியை சந்திக்கப்போகிறோமே என்று
குஷி + ஒரு விட்ட பந்தத்தை பார்க்கப்போகும் ஆவல் + ஒரு புதிய பந்தத்தை
தொடங்கப்போகும் இனம் புரியாத ஜிஜ்ஜிலிப்பான்)........மறுநாள் 5 மணிக்கு
அலுவலகத்துக்கு சென்று சரியாக 10 நிமிடம் தாமதமாக சிவாவை
சந்திதேன்.......இருவரும் அன்புடனின் அன்புடைய கூட்டத்துக்கு
செல்ல ஆயத்தப்பட்டோம்......சின்ன அறிமுகத்திற்கு பிறகு , சில நொடித்துளி
பேசியபிறகு, சொன்ன நேரத்தில்??? சென்னை கிளம்பினோம்.

சின்ன மௌனத்திற்கு பிறகு சிவா ''உங்கள பார்ததா அசப்புல ஹீரோ மாதிரி
இருக்கிங்க என்றார்.....நினச்சத விட ரொம்ப இளமையா இருக்கிங்க''ன்னு
வெறும் உண்மையா சொல்ல ஆரம்பிச்சுட்டார்.எனக்கோ ஒரே வெக்கமா
போச்சு......அந்த ஐஸ் மழையில குளிச்சு உடம்பெல்லாம் வெட வெடக்க
ஆரம்பிச்சுச்சு......ஒடனே ஒரே அமுக்கு.......அனைத்து விட்டேன்....வண்டி ஏ.சி பொத்தானத்தான்.....

நாங்க ஹைவே -ஐ தொடும் முன்னே சிவா சகஜமாகி விட்டார்......பின்ன மெல்ல
அவர் கேள்விக்கணைகளை தொடுக்க ஆரம்பிச்சாரு........

முகத்துக்கு நேரா ஒரே குத்து...குத்துன மாதிரி ஒரே கேள்வி.....

''சார் காதலை பத்தி என்ன நினைக்கிறிங்க? ன்னு....

என்ன பைய நம்மள பத்தி ஆளம் இல்ல வேவு கீவு பாக்குறானான்னு
சந்தேகம்....நானும் என்னால முடிஞ்ச அளவு சொல்லிப்பாத்தேன்.....ஆன
பாசக்கார பயபுள்ள ''topic'' அ விடுற மாதிரியில்ல....பின்னடி வந்த எல்லா
கேள்விக்கணைகளுமே காதலை மையாமாகவே வைத்து வந்த மாதிரி எனக்குள் ஒரு
பிரமை.....

அதுக்கு அப்புறம் சிவா சார் உங்களுக்கு பிடிச்ச ஹீரோ யாருன்னார்?சரி
எப்பிடியோ டாபிக் தடம்புரளுதேன்னு எனக்கு பிடிச்ச ஹீரோ பேரு
சொல்லிவச்சேன்....அங்கே திரும்பவும் பிடிச்சது சனி.......சார் எனக்கு
பிடிச்ச ஹீரோ யாருன்னு கேளுஙகளேன்னு கருணாஸ் ஸ்டைலுல அலம்ப
ஆரம்பிச்சார்......கேட்டுத்தொலைந்தேன்.......
''சொல்லுங்க சார்?''

எனக்கு சிம்பு பிடிக்கும்னார்...போச்சுடா திரும்பவும் கெட்டவனாவே
மாறத்துடிக்கிறானேன்னு மனசு லபொ திபொன்னு அடிச்சுச்சு.......

சார் உங்களை நான் எப்பிடி கூப்பிட...அண்ணான்னு கூப்பிடலாமா?ன்னு
கேட்டவுடனே.....மனசு flashback ல தடத்தடான்னு என் தம்பியை
நினைவுப்படித்தியது.....ஆனா அவனுக்கும் காதலுக்கும்
ஏழாம்பொருத்தமே? ....ஏதொ ஒரு வலியினால் என்னிடம் 7 வருடங்களால் சரியாக
பேசமல் இருக்கும் தம்பியை காணத்தான் என் business trip-ஐயும் சென்னைக்கு
மாற்றிவைத்தேன்....ஏன் என்று தெரியவில்லை அந்த கேள்விக்கு இது வரை நான்
சிவாவுக்கு பதில் அளிக்கவில்லை.....ஏதோ பறிபோய்விடுமோ என்று இனம்புறியாத
அச்சம்....

ஆனா இப்பொ போயே போச்ச்ச்ச்ச்சு........ஆதனால் சிவா இப்பொ அண்ணான்னு
கூப்பிடலாம்....

ஹ்ம்ம்..எங்க விட்டோம்? .....காதல் ..ஆம்...அவரோட பேச்சோட தாக்கம் கொஞசம்
மனசின் இறுக்கத்தை தளர்க்கவே....மேலும் தொடர்ந்தோம்...

ஆனா ஓனா ஏனா அவரோட ''ப்ளாக்'' ஐ ஒரு நாள் முன் தான் முழுவதும்
படித்தேன்.....என்னோட தம்பி வயசு..இவனு(ரு)க்குள்ள இவ்வளவு உணர்வுகள்
சம்மணம் போட்டு உக்கார்ந்திருக்கான்னு ஒரு நெருடல்...சின்ன சந்தேகம்
கூடவே......நான் என் வாழ்க்கையில் மொத்தம் 16 தடவ (ஏன் இப்பக்கூடத்தான்)
பொசுக் பொசுக்குன்னு காதலில் விழுந்ததுண்டு.......அந்த ஆனவத்தில் இந்த
சின்ன பயபுள்ள வேற ஏதோ ஓர் உணர்வைத்தான் காதல்னு நினச்சு புலம்புறாப்ல னு
நினச்சேன்......ஆன அது கழிந்து வந்த அவரோட உள்ள குமுறல்கள் நிஜமாவே ஒரு
ஜீவன் ''காதல் வயப்பட்டிருப்பது அறிந்தேன்.

என்க்கே நான் வயப்பட்டது காதலான்னு ஒரு இடத்தில் சந்தேகம் வற்ற அளவுக்கு
அவரோட பேச்சுல கலந்திட்டேன்.......

அதுக்கப்புறம் தான் தெரிந்தது சிவா மனசுல் சக்தி யாருன்னு.....சிவாவின்
காதலில் ஒரு புனிதம் இருப்பது தெரிந்தது.....அது காமம் சார்ந்த காதல்
இல்லை.....infactuation -னும் இல்லை...அது பிரிவின் வலி
சார்ந்தது....அவரொட பல தோழிகள் காலத்தின் கட்டாயத்தால் சிலர்
வெகுதூரமும் ...சிலர் மீளாத்தூரமும் சென்றுவிட்டனர்...அவருடைய blog-ஐ
படித்தவர்ட்கு அது புரியும் என்று நினைக்கிறேன்......

ஆனா தம்பிக்கு காதலும் ,நட்பின் இலக்கணத்திற்கும் உள்ள இடைவெளி நன்றாகவே
புரிந்திருக்கிறது....

சில நாட்கள் முன் சிவா
தன் தொழிகள் புடைசூழ பிறந்தநாள் கொண்டாடியது எல்லொரும் அறிந்ததே.....இத
ஏன் இங்க சொல்ல வர்ர்ர்ர்ரேன்னா?......இன்றும் இப்பொழுதும் சிவா காதலுடனே
வாழ்த்துகொண்டிருக்கிறார்.........

எப்பிடியோ என்னுடைய சென்னை பயனத்தை நான் இனிதே ருசித்து ரசித்தேன்.....

இன்றும் எங்களுடைய சொந்தம் இனிதே தொடர்கிறது .. மீண்டும் அண்ணனை காணும் ஆவலில் காத்திருக்கும் தம்பி

அர்த்தங்கள்

2009-11-06T11:51:00.002+05:30

உன்னை பற்றி

கவிதை எழுதும் போது,

வரிகளுக்கு அர்த்தம் கொடுத்துவிட்டு

காதலின் அர்த்தத்தை

தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

அர்த்தங்கள்

2009-10-31T22:57:00.001+05:30

உன்னை பற்றி

கவிதைகள் பல

நான் எழுதினாலும்,

என் காதில்

கவிதையாய் விழுவது

நீ என் பெயர்

சொல்லும்போது மட்டும் .

அர்த்தங்கள்

2009-10-27T20:10:00.002+05:30

அமிழ்து கூட

திகட்டக் கூடும்.

ஆனால்

உன் முத்தமோ

எனக்கு தமிழை போல.

அர்த்தங்கள்

2009-10-23T19:25:00.001+05:30

பிறர் காதலை

நீ பழிக்கும் போது

அர்த்தமற்று போகின்றன

உனக்காக நான்

எழுதிய கவிதைகள்.

தேடல் - தங்க விகிதம்

2009-10-17T23:43:00.005+05:30

தங்க விகிதம் ஒரு கடல் மாதிரி. கணிதம் மட்டுமில்லாம, நம்மோட அன்றாட வாழ்க்கைல ஒன்றி போன ஒரு விஷயம் . கநிதம், வேதியல், உயிரியல், தாவரவியல், கலை, என எல்லா இடங்களிலும் மறைஞ்சு கிடக்கிற ஒரு அற்புதம் தான் தங்க விகிதம். இதை பத்தி கொஞ்சம் கொஞ்சமா பார்ப்போம்.

தங்க விகிதம்

இரண்டு அளவுகள் "தங்க விகிதத்தில்" இருக்கின்றன என்று சொல்லும் போது , அந்த அளவுகளின் மொத்தத்திற்கும், அந்த அளவுகளில் அதிக மதிப்புள்ள அளவிற்கும் உண்டான விகிதமும், அந்த அளவுகளின் அதிக மதிப்புள்ள அளவிற்கும், குறைந்த மதிப்புள்ள அளவிற்கும் உண்டான விகிதமும் சமமாக இருக்கும். கொஞ்சம் குழப்பமா இருக்கோ. சரி ஆங்கிலத்தில் சொல்லும் போது,
".. two quantities are in thegolden ratio if the ratio of the sum of the quantities to the larger quantity is equal to (=) the ratio of the larger quantity to the smaller one.."

இந்த தங்க விகிதத்தின் மதிப்பு ஏறக்குறைய 1.6180339887 , மற்றும் இதை கணித அளவீட்டு குறியீடான ஃபை (Phi) - φ மூலம் குறிக்கிறாங்க.

2000 வருடங்களுக்கு மேலாக உலக அறிவியலாளர்களை ஆச்சரியத்தில் அமிழ்த்தி கொண்டிருக்கும் இந்த எண்ணின் சிறப்புகள் தான் எத்தனை எத்தனை... அந்த காலத்தின் பித்தகொரசில் ஆரம்பித்து , கெப்ளர், பிபநொக்கி என வளர்ந்து இன்றைய காலத்தின் சிறந்த கணித மேதையாக கருத்தப்படும் ரோஜர் பென்ரோஸ் வரை ஒவ்வொருவரும் இந்த சிறு எண்ணில் தங்களின் பெரும்பான்மையான நேரத்தை செலவிட்டு கொண்டு வருகின்றனர்.

கணித மேதைகள் மட்டுமல்லாது, இசை மேதைகள், உயிரியல்வாதிகள் , கட்டமைப்பாளர்கள் , வரலாறு, மனோதத்துவ மேதைகள், வான் ஆராய்ச்சியாளர்கள் என பல்வேறு துறையை சேர்ந்த மேதைகள் இந்த என்னை பற்றி அவரவர்களின் துறையில் ஆராய்ச்சி செய்து வருகின்றனர். இன்று வரை சில புதிர்களுக்கு விடையே கிடைக்கவில்லை என்பதும் ஒரு ஆச்சரியமான விஷயம்.ரினையசென்ஸ்(Renaissance Artists) கால கலைத்துறையை சேர்ந்தவர்கள் இந்த என்னை தெய்வீகமாக கருதினார்கள். (Divine Proportion).

சரி இந்த எண்ணை எந்த விதங்களில் கொண்டு வரலாம் ...
மிகவும் எளிதான வழி - பிபநொக்கி(Fibonacci) வரிசை எண்களின் மூலம் , பார்ப்போமா

பிபநொக்கி வரிசை எண்கள்
0,1,1,2,3,5,8,13,21,34,55,89.....
இந்த வரிசை எங்களில் முதல் இரண்டு எண்களான 0, 1 விட்டுவிடுங்கள் . அதன் பிறகு வரும் அடுத்தடுத்த எண்களில் அளவில் பெரிய எண்ணை , அளவில்
சிறிய எண்ணால் வகுக்கும் போது கிடைக்கும் மிச்சம் தான் "தங்க விகித" எண்ணை கண்டுபிடிக்கும் முறை. இந்த வகுத்தல் முறையை கூட்டிக் கொண்டே போகும் போது ஒரு கட்டத்தில் நமக்கு தங்க விகித எண் கிடைக்கும்.

தங்க விகித எண்ணை கண்டுபிடிப்பிதற்கான மற்ற வழிகள் கணித முறை
திரிகோண முறை.

இரண்டுமே எனக்கு கஷ்டம்.. அதுனால விளக்கம் சொல்லாம விட்டேன்.

தங்கவிகிதத்தை எங்கெல்லாம் நாம பார்க்க முடியும்.

1.மனித உடலில் உள்ள பல்வேறு கூற்றுகளின் அளவுகளில்
2.பலவேறு விலங்கினங்களின் உடற்கூறு அளவுகளில்
3.தாவரங்களில்
4.டி.என்.எ (DNA)
5.சூரிய மண்டலம் மற்றும் பல பால்வெளிகளில்
6.கலை மற்றும் கட்டிட கலைகளில்
7.இசையில்
8.உயிர்த் தொகை பெருக்கத்தில்
9.பங்கு சந்தைகளில்
10.பைபிள் மற்றும் பழைய சமயம் சார்ந்த நூல்களில்

இனிமேல் கொஞ்சம் விளக்கமா பார்ப்போம் ..
தொடரும் ....

தூறல்

2009-10-12T21:56:00.001+05:30

அன்றொரு மழைநாளில்,

உன் வீட்டு மாடியில்,

மழையை ரசித்தபடி,

தேநீர் ருசித்தபடி,

நாம் பேசிய வார்த்தைகள்

அந்த மழையோடு கரைந்திருக்கலாம்.

அதே வேளையில்....

நம் கண்கள் மட்டும்

பேசிய மௌன மொழி

இன்றும் என் நெஞ்சில் தூறலாய்..

ஒவ்வொரு மழை நாளிலும்

நனைந்து கொண்டே

அதன் அர்த்தத்தை தேடுகிறேன்.

என்றாவது ஒரு நாள்

அதில் ஒளிந்துள்ள காதலை

கண்டுகொள்வேன் என்ற நம்பிக்கையில்.

கண்ணாமூச்சி

2009-10-04T18:18:00.001+05:30

முகிற் போர்வைக்குள்

மறைந்து கொண்டு

விளையாட்டு காட்டும்

நிலவை போல,

உன் மனதிற்குள்

என் மீதுள்ள உன் காதல்.

வல்லமை தாராயோ

2009-09-28T19:34:00.002+05:30

ஓரப் பார்வை; சின்ன கண்ணசைவு;

செல்லச் சினுங்கல்; பூக்கும் புன்னகை;

வழியும் கூந்தல்; வெட்கச் சிவப்பு;

சுழிக்கும் உதடு; பொய் முறைப்பு;

இவை எதுவும் இல்லையென்றால்

உன் மோகனப் புன்னகை....என

அருகில் வராமல், வாய் திறக்காமல்,

ஒரு சொல் கூட பேசாமல்,

கவிதைகள் பல அள்ளித் தருகிறாய்.

அவை அனைத்தையும் உள்வாங்கி

மீண்டும் எழுத

எனக்கு தான் வல்லமை இல்லை.

காதல் வரம் தந்த தேவதையே,

கொஞ்சம் கவிதை எழுத

வல்லமை தாராயோ...

தியாகம்

2009-09-28T19:32:00.002+05:30

உன் வருகைக்காக

காத்திருக்கும் வேளையில்

இதைதான் உணர்கிறேன் ...

ஒவ்வொரு காத்திருத்தலின் போதும்

காலம்,

விநாடி விநாடியாக

தன்னை அழித்துக் கொண்டு

நம் காதலுக்கு வலு சேர்க்கிறது.

உன்னுள்ளும்...என்னுள்ளும்...

தேவதை

2009-09-23T21:26:00.004+05:30

பட்ட மரத்தில் பூக்களை

மணக்கச் செய்தவள் நீ.

வறண்ட பாலைவனத்தில் தாகம்

தீர்த்த நீரூற்று நீ.

பேச வார்த்தைகளற்று தடுமாறிய

வேளை கவிதையாய் வந்தவள் நீ.

வானம் பார்த்த பூமியில் அமிர்த

மழையைப் பொழிந்தவள் நீ.

சோகக்கடலில் தவித்த போது மகிழ்ச்சியின்

துருவ நட்சத்திரமாய் மாறியவள் நீ.

உன் சிறு இதழ் பிரிவில் என்

உயிரையே மீட்டெடுத்தவள் நீ.

ஒற்றைச் சொல்லில் என்னையே

எனக்கு புரிய வைத்தவள் நீ.

தொலைத்த வாழ்க்கையை தேடிய போது உன்

இதயத்தை தந்து வாழ வைத்தவள் நீ..

தேவையின் பிடியில் சிக்கும் போதெல்லாம்

கேட்காமல் வரம் தரும்

நீயே.. நீயே.. என் தேவதை....

இடம் - பொருள்

2009-09-18T11:53:00.002+05:30

"என் காதலை

எங்கே ஒளித்து வைத்திருக்கிறாய்?"

என்று கேட்டாய்.

"என் இதயத்தில்..." என்றேன்.

அதற்கு "இங்கேயா?" என்று

என் நெஞ்சை காட்டினாய்.

"என் உயிரும் உணர்வும் உனதாகி,

உன்னுள் கலந்த பிறகு,

என் இதயத்தை இங்கு தேடி

என்ன பயன்? அதுவும்,

உன்னுள் தான் இருக்கிறது" என்றேன்.

உன் முகத்தில்

வெட்க ரோஜாக்கள் பூக்கின்றனவே.!!

காதலில் விழுந்தேன்

2009-09-18T11:51:00.003+05:30

காதலிக்க தெரியாமலா

இத்தனை நாள்

காத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

என்னுள் வழிய வழிய

பொங்கும் காதலை தாங்க

இந்த அண்டம் முழுவதும்

கூட போதாதே !

யாரிடம் கொட்டுவது

என்று தானே

காத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

உன் கண்களை கண்டேன்,

காதலில் விழுந்தேன்

வரப்போகிறவள்!!

2009-09-14T23:52:00.002+05:30

கனவுகள் பல கண்ணில் உண்டு;

எதிர்பார்ப்புகள் சில எண்ணத்தில் உண்டு;

வரப்போகிறவளே...

அவற்றை கொஞ்சம் தெரிந்து கொண்டு

பின் என்னுள்ளே வா...

என் நெஞ்சம் நிறைய காதலுண்டு,

உன் மனதில் கொட்ட இடம் வேண்டும்.

உன் மடி மீது என் தலை வைத்து

என் காதல் கதைகள் பகிர்ந்திட வேண்டும்.

தலை கோதும் தாயாகவும்

தோள் சாயும் தோழியாகவும் நீயே வேண்டும்.

மோகம் வேண்டும்; கோபம் வேண்டும்;

கொஞ்சல் வேண்டும்; கெஞ்சல் வேண்டும்;

உன்னுள் நானே உறைய வேண்டும்.

என்னுள் உயிராய் நீயிருக்க வேண்டும்.

நினைவெல்லாம் நினைவெல்லாம் நீ வேண்டும்.

அவற்றை என் கவிதைகள் மட்டும் தாங்க வேண்டும் .

பூக்களோ முட்களோ நாம் போகும் பாதையில்

என் கைகோர்த்து கடைசி வரை நீ வர வேண்டும்.

சொல்லியவை மிகவும் கொஞ்சமடி.

மிச்சத்திற்கு என்னிடம் வார்த்தை பஞ்சமடி .

சொல்லியவற்றை புரிந்து கொள்.

பின் என்னுள்ளே வா.

மற்றதை என் காதல் பார்த்து கொள்ளும்....

வரம்

2009-08-22T13:57:00.002+05:30

எங்கும் நிறைந்திருக்கிறாய் -
காற்றைப் போல.
என்னுள்ளும் நிறைந்திருக்கிறாய் -
உயிரைப் போல.
அங்கிங்கெனாதபடி எங்குமிருந்தாலும்
உனைக் காணும் வரம்
என் கண்களுக்கெப்போது?
சொல்லடி என் காதலி.....

நீ ... நான் ... நாம் ...

2009-07-26T01:14:00.003+05:30

நீ சுவாசமாய்

என்னுள் இருந்திருந்தால் கூட

உன்னை இவ்வளவு

உணர்ந்திருப்பேனா என்று தெரியவில்லை...

என் காதலியே...

நீயே நானாகவும்,

நானே நீயாகவும் ஆன பிறகு

உணராமல் இருந்துவிட தான் முடியுமா

நம்மை?

சாத்தியமில்லை ....

2009-03-17T17:19:00.002+05:30

எழுத வைத்தவள்
என்னோடு இல்லை...
மிச்சமோ,
பேனாவும் காகிதமும் மட்டும்.
இப்போது
கவிதை எழுதச் சொல்வது
கண்ணை கட்டி காற்றை பிடிப்பது போல ..
சாத்தியமில்லை ....

தேடல் - நாம் மட்டும் தானா இந்த அண்டத்தில் - பாகம் 4

2009-02-28T14:50:00.005+05:30

இதுவரை இந்த தேடலில் நாம இந்த அண்டத்தில், நாம் மட்டும் தான் இருக்கிறோமா என்ற கேள்வியில் ஆரம்பிச்சு, வேற்று கிரக உயிர்கள் இருக்கிறதுக்கான வாய்ப்புகள் பத்தியும், ஏற்கனவே இருக்கிறதா சொல்லப்படுகிற ஆதாரங்கள் பத்தியும், வேற்று கிரக வாசிகளுக்கும் நம்ம பூமியில் தழைச்சிருந்த சில நாகரீக மக்களுக்கும் இடையே இருந்ததாக காண்பிக்கப்படுகிற சில ஆதாரங்கள் பத்தியும் பார்த்தோம்.

இனி,

சென்ற வாரம் (16.02.09), டைம்ஸ் இணைய செய்தில வந்த ஒரு கட்டுரையோட, இந்க பாகத்தை ஆரம்பிக்கிறேன்.

http://www.timesonline.co.uk/tol/news/uk/science/article5739563.ece

மார்க் ஹென்டர்சன், டைம்ஸ் நாளிதழின் அறிவியல் பிரிவில் எழுதி இருந்த கட்டுரை. அதோட தலைப்பு - "நாம் தனியாக இல்லை: பல இலட்சம் கிரகங்களில் உயிர் வாழ்வதற்கான சாத்தியக் கூறுகள் இருக்கின்றன"

(We are not alone: 'trillions' of planers could be supporting lifeMark Henderson, Science Editor, in Chigago)

இதுல மார்க் என்ன சொல்லறாரு?

நாம நம்ம தெடலில் முன்னாடியே சொன்ன மாதிரி. சூரியனை போல பல நட்சத்திரங்கள் இருப்பதால, அந்த நட்சத்திரங்களை சுத்தி வர கிரகங்கள்ல பூமியை போல பல கிரகங்கள் இருக்கலாம்.

வாஷிங்டனின் கார்னகி பல்கலைகழகத்தின் ஆலன் பாஸ், "இந்த அண்டத்தில் சமீப காலமாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ள கிர்கங்கள் மூலமா பூமியை போல பல கிரகங்கள் இருப்பதற்கான சாத்தியகூறுகள் இருக்கு"ன்னு சொல்றாரு.

நாஸாவிலேர்ந்து கெப்ளர்ன்னு ஒரு விண்கலத்தை அனுப்ப பொறாங்களாம். எதுக்கு? பூமியை போல ஏதாவது கிரகங்கள் கிடைக்குதான்னு பார்க்க. ஆலன் மேலும் என்ன சொல்றாருன்னா, 20 வருஷத்துக்கு முன்னாடி நம்ம சூரிய மண்டலத்துல தான் கிரங்கள் இருக்குன்னு நினைச்சிக்கிட்டு இருந்தோம். ஆனா அதுக்கு அப்புறம் இன்னைக்கு வரைக்கும் 300க்கும் மேற்பட்ட கிரங்களை நாம கண்டுபுடிச்சிகிட்டே இருக்கோம். அதுல பல கிரகங்கள் நம்ம ஜூப்பிட்டர் போல பிரம்மாண்டமாய் இருக்கு, அது மாதிரியான கிரகங்களுக்கு "சூப்பர் எர்த்"ன்னு பேர் வச்சிருக்கோம்ன்னு சொல்றாரு.

அவரை பொருத்தவரைக்கும் 85% சூரியன் மாதிரி இருக்கிற நட்சத்திரங்கள்ல, ஒவ்வொரு நட்சத்திரதை சுத்தி பூமி மாதிரி ஒரு கிரகமாவது இருக்கும், அப்படி பார்த்தா 10 பில்லியன் ட்ரில்லியன் கிரகங்கள் பூமியை மாதிரி இருக்கும்ன்னு சொல்றாரு.

அதே மாதிரி கெப்ளர் விண்கலமோ அல்லது கோரொட் விண்கலமோ, பூமி மாதிரியே இருப்பதா நம்பப்படும் கிரகங்கள்ல ஆக்ஸிஜன் இருப்பதற்கான ஆதாரத்தை கண்டுபிடிச்சா, அந்த கிரகத்துல உயிர் வாழ்வதற்குண்டான சாத்தியக்கூறு மட்டுமில்லை, அங்க ஏற்கனவே உயிர்கள் வாழ்ந்துகிட்டு இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறும் இருக்கு.

என்ன ஒரே ஒரு கவலை தரும் விஷயம்ன்னா, அந்த விண்கலங்கள் அங்க போய் சேர ஒரு 1000 வருஷங்கள் ஆகும். அப்போ அந்த விண்கலன்கள் பூமிக்கு புகைப்படங்கள் அனுப்பி வைக்கும். (அடேங்கப்பா... கொஞ்சம் கஷ்டம் தான்). வேறுகிரக உயிர்கள் பூமிக்கு வந்து போவதற்கான சாத்தியங்கள் பத்தி பேசும்போது, "ஒளியோட வேகத்தை தாண்டி போற அளவுக்கு எந்த விண்கலத்தையும் நினைச்சு பார்க்க முடியாது. அப்படியே அவங்க கண்டுபிடிச்சிருந்தாலும் நமக்கு பக்கதுல இருக்கிற நட்சத்திர மண்டலத்துக்கு போகவே ஆயிரக் கணக்கான வருஷங்கள் ஆகும். அப்படி பாத்தா, ஒண்ணு அவங்க பல்லாயிரகணக்கான வருஷங்களுக்கு முன்னாடியே வந்திருக்கனும். இல்லாட்டி இன்னும் வரவே இல்லை"ன்னு சொல்றாரு ஆலன்.

சரி இப்போ இதை பத்தி நான் என்ன நினைக்கிறேன்னு சொல்றேன்.

1. அறிவியல் பூர்வமா, பூமி மாதிரியே பல கிரகங்கள் நாம வாழ்வதற்கு உண்டான சாத்தியக்கூறுகளோட இந்த அண்டத்துல இருக்கு. அது மாதிரியான கிரகங்கள்ல உயிர்கள் வாழ்ந்துகிட்டு இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகளும் இருக்குன்னு இந்த கட்டுரை சொல்லுது. ஆக, ஒருவேளை அது மாதிரியான உயிர்கள், நம்ம மனித இனம் தோண்றுவதற்கு முன்னாடியே தோண்றி இருந்துதுனா, அந்த உயிர்கள் நம்மை விட அதிகமான பரிணாம வளர்ச்சியோட இருக்கலாம். அந்த மாதிரி கிரகங்கள்ல கிடைக்கிற உலோகங்களும், கிரக ஈர்ப்பு சக்த்தியும், அந்த உயிர்களோட உயர்மட்ட அறிவும் ஒளியை விட பல மடங்கு வேகமாய் பயணிக்க கூடிய ஊர்தியை கண்டுபிடிச்சிருக்கலாம். அந்த ஊர்திகள் மூலமா இன்னைக்கும் நம்ம பூமிக்கு வந்துகிட்டும் இருக்கலாம். எப்படி சிவா சொல்றன்னு நீங்க கேட்கலாம். நாம கடந்த 30 - 40 வருஷங்களுக்குள்ளேயே 'ஒலி'யை விட பல மடங்கு வேகமாய் பயணிக்க கூடிய பல வானூர்திகளை கண்டு பிடிச்சிருக்கோம். 1947லேயே "சார்லஸ் எல்வுட் 'சக்' ஈகர்"ங்கிற விமானி இந்த சாதனையை செய்தாரு.

http://en.wikipedia.org/wiki/Chuck_Yeager

அப்படி இருக்கும் போது வருங்காலத்துல நாம ஏன் 'ஒளி'யை விட வேகமாய் செல்லக்கூடிய வானூர்தியை கண்டுபிடிக்க முடியாது??

2. என்னைய கேட்டா இந்த கெப்ளர் மற்றும் கோரொட் விண்கலன்களுக்கு செஞ்ச செலவை, நாம நம்ம கிட்ட ஏற்கனவே இருக்கிற விண்கலனோட வேகத்தை உய்ர்த்துவதற்கான ஆராய்ச்சில உபயோகிச்சிருக்கலாம். அப்புறம் என்னங்க, இந்த விண்கலன்கள் பூமி மாதிரியான கிரகங்களை கண்டுபிடிக்கவே ஆயிரம் வருஷமாகுமாம். அது அங்க போய் சேரும் முன்னாடி எவ்வளவு தடங்கல்கள் இருக்கும். எவ்வளவு வின்கற்கள் வந்து தாக்கும். நாம அது கண்டு பிடிக்கும்ன்னு நினச்சுகிட்டு நம்ம பேரன்களுக்கு சொன்னா சிரிப்பாங்க. இது தேவையா நமக்கு.

3. ஆலன் சொல்ற மாதிரி வேற்று கிரக வாசிகள் பல காலத்துக்கு முன்னாடியே வந்திருக்கலாம், இல்லை வரவே இல்லைன்னு சொல்றதை ஏத்துக்குவோம். அப்படி பார்த்தா பல ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்னடி இருத நம்மொட மூதாதைய்ர்கள் கூட அவங்க ஏன் தொடர்புல இருந்திருக்க முடியாது? அதன் மூலமா ஏன் நம்ம மூதாதையர்கள் அறிவுல நம்மை விட சிறந்தவங்களா இருந்திருக்க முடியாது? ஏன் அந்த அறிவு அவங்களோட கட்டிட கலைக்கும் (பிரமிடுகள் மாதிரி), வின்வெளி அறிவுக்கும் காரணமாய் இருந்திருக்க முடியாது? ஒருவேளை அவங்க இன்னும் வர்வே இல்லைன்னு வச்சிகிட்டா கூட, நம்ம காலத்திலயோ, இல்ல நம்ம பேரன்களோட காலத்திலேயோ வந்துட்டு போகட்டும்.

இதுல இருக்கிற கேள்விகளை உங்களோட ஆய்வுக்கே விடுறேன். மீண்டும் ஒரு புதுமையான தேடல்ல சந்திப்போம்.

அர்த்தங்கள்

2009-02-14T12:28:00.001+05:30

பேசுவதற்கு
கண்கள் மட்டும் போதும்;
உதடுகளுக்கு வேறு
வேலை இருக்கிறது
காதலில்....

அர்த்தங்கள்

2009-02-12T12:45:00.004+05:30

உறைந்த வார்த்தைகளில்
ஒளிந்திருக்கிறது,
நம் காதல்...

அர்த்தங்கள்

2009-02-12T12:42:00.001+05:30

வார்த்தைகளற்ற
கவிதை,
உன் மெளனம்...

மும்பை பயங்கரம் - சம்பவங்கள் தவிர்த்து

2008-12-06T13:30:00.004+05:30

கடந்த வாரம் மும்பையில் நடந்த பயங்கரவாத தாக்குதல் நம் மனதில் அழியாத வடுவாக படிந்துவிட்டது. 180 பொது மக்கள் மற்றும் அயல் நாட்டினரின் மரணமும், 300 பேருக்கு மேல் காயமும் அடைந்தனர். வெறும் பத்து பேர்(போலீசாரின் கணக்கு படி) கொண்ட இந்த பயங்கரவாதிகள் இத்தனை பேரழிவை ஏற்படுத்தியது நம் நாட்டின் இறையாண்மை மீது பூசப்பட்ட சேறாகும். 'தக்காண முஜாகுதீன்' என்ற பெயரில் அவர்கள் தாக்குதல் நடத்தினாலும் இது பாகிஸ்தானில் வேறூண்றி இருக்கும் லஷ்கர் - இ - தொய்பாவின் வேலை தான் என்பது தெளிவாகவே தெரிந்துள்ளது. கையில் பல ஆதாரங்கள் இருந்தாலும் நம் அரசு தெளிவான பதில் நடவடிக்கையில் இறங்கவில்லை. பாகிஸ்தானிடம் குற்றவாளிகளை ஒப்படைக்க சொன்னால் வழமை போல் அவர்கள் வெறும் கண்துடைப்பு நடவடிக்கையை தான் எடுப்பார்கள் என்பது நமக்கும் தெரிந்த உண்மை தான். இருந்தும் நம் அரசு ஒன்றுக்கும் உதவாத இறையாண்மையை காப்பாற்றி கொள்வதில் முனைந்திருக்கிறது. ஆண்மையே இல்லாத இந்த இறையாண்மையை காப்பாற்ற நாம் இன்னும் எவ்வளவு உயிர்களை இழக்கப் போகிறோம்?

பாதுகாப்பு ஒரு கேள்விக்குறி

இந்த வருடம் மட்டும் இந்தியாவின் பல முக்கியமான இடங்களான ஜெய்ப்பூர், மும்பை,தில்லி, பெங்களூர், அகமதாபாத் என பல இடங்களில் பயங்கராவத செயல்கள் அரங்கேறியுள்ளன. தொடர் குண்டுவெடிப்புகள் ஒரு மாதம் விட்டு ஒரு மாதம் என பல முக்கிய நகரங்களில் நிகழ்ந்துள்ளது. இதில் அனைத்து நகரங்களுமே பொருளாதார முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. மிக முக்கியமான நகரங்களில் சென்னையும், கொல்கத்தாவும் தான் தப்பித்து இருக்கின்றன. இந்த அனைத்து சம்பவங்களிலும் மிகவும் பயங்கரமானதாக மும்பை சம்பவம் கருதப்படுவதிற்கு காரணங்கள்

1. அதிகமான உயிரிழப்பு

2. பயங்கரவாதிகளின் வெளிப்படையான தாக்குதல் (ஒருவர் கூட முகமூடி அணியவில்லை)

3. மிக முக்கியமான காவல் மற்றும் பாதுகப்பு துறையினரின் உயிரிழப்பு

4. மேல்தட்டு மற்றும் வெளிநாட்டினரின் உயிரிழப்பு

5. கைப்பற்றபட்ட வெடிமருந்தின் அளவு

6. நாட்டின் பாதுகப்பில் உள்ள ஓட்டைகளும், போதாத பயிற்சியும் ஆயுதங்களும் பாதுகாப்புதுறையினரிடம் இல்லாதது வெளிச்சத்தில் வந்தது.

பயங்கரவாதிகள் மும்பையில் தாக்குதல் நடத்துவார்கள் என்று, இந்த தாக்குதல் நடப்பதற்கு பல நாட்களுக்கு முன்னாலேயே உளவுப்பிரிவு மஹாராஷ்ட்டிர அரசையும், அதன் காவல் துறையையும் எச்சரித்துள்ளது. ஆனால் அவர்கள் கடல் வழியாக வருவார்கள் என்று தெரிந்திருந்தும் கடலோர காவல்த்துறைக்கும், கப்பற்படைக்கும் சரியாக இதைபற்றி விளக்கவில்லை. காரணம் கேட்டால் மாறி மாறி குற்றம் சொல்கிறார்களே ஒழிய குற்றத்தை யாரும் ஒத்துக்கொள்ள முன்வரவில்லை. மறைந்த காவல்த்துறை அதிகாரியான காக்ரே, தாஜ் மற்றும் ஓபராய் விடுதிகளை எச்சரித்தும் கூட அவர்கள் அலட்சியப் படுத்திவிட்டார்கள். அப்படி இருந்தும் காக்ரே தன்னாலானமட்டும் பாதுகப்பை பலப்படுத்தி இருந்திருக்கிறார்.

ஒரு பயங்கரவாத தாக்குதல் பற்றி நம் அரசால் முன்னறியும் போது அதற்கான பாதுகப்பு ஏற்பாடுகளை சரியான அளவு முடிக்கிவிடாமல் இருந்தது அரசியல்வாதிகளின் மெத்தனத்தை தான் காட்டுகிறது. இதைப்பற்றிய ஒரு நிருபரின் கேள்விக்கு, முன்னாள் முதல்வரான தேஷ்முக்கின் பொறுப்பற்ற பதில் அந்த மெத்தனத்தை வெளிச்சம் போட்டு காட்டியுள்ளது. மூன்று பக்கம் கடல், ஒரு பக்கம் மலை என இயற்கை அரண்களை கொண்டிருந்தால் மட்டும் போதாது, அந்த பாதுகப்பு அரண்களை சரியான முறையில் பயன்படுத்துவதில் தான் நம் பாதுகாப்பு அடங்கி இருக்கிறது. பயங்கரவாதிகள் பாகிஸ்தானிலிருந்தும், பங்களாதேசத்திலிருந்தும் வருகிறார்கள் என்று தெரிந்தும் அந்த நாடுகளுடன் இருக்கும் போக்குவரத்து மற்றும் வர்த்தகம் தேவையா என்று கேட்டால், உடனே 'இறையாண்மை'. நாடாளுமன்றத்திலேயே வந்து தாக்குதல் நடந்த போது, ஏன் பதிலடி தரவில்லை என்று கேட்டால், அதற்கும் 'இறையாண்மை'. இலங்கைக்கு தமிழ் மக்களை கொலை செய்ய உதவினால், அதக்கும் 'இறையாண்மை'. இன்னும் எவ்வளவு நாள் இந்த உதவாக்கரை 'இறையான்மை'யை கட்டி அழுவது.

சரி, எப்படியோ பயங்கரவாதிகள் உள்ளே நுழைந்து விடுகிறார்கள். அவர்களை சாமாளிக்கவாவது நம் காவல்துறையினரிடம் ஆயுதங்கள் இருக்கின்றனவா!! முதலாம் உலகப்போரில் அறிமுகபடுத்தப்பட்ட 303 ரக துப்பாக்கிகள். அதிலும் பாதி பழுது. சரியான பாதுகப்பு கவசங்கள் இல்லை. போதிய தக்குதல் பயிற்ச்சிகள் இல்லை. போதிய ஆட்களும் இல்லை. உயிரை முன்வைத்து தான் நம் காவல் துறையினர் தாக்குதலை நடத்துகிறார்கள். மஹாராஷ்ட்டிர காவல்துறையினரிடம் வழங்கப்பட்ட பாதுகாப்பு கவசம் தரமற்றதாக இருக்கிறது, தரமானதாக தாருங்கள் என்று காவல்துறை அரசிடம் கேட்டபோது வந்த பதில் "பட்ஜெட் ஒதுக்கீட்டில் இது தான் வாங்க முடியும்". வருகின்ற பயங்கரவாதிகள் ஏ.கே 47 மற்றும் பை நிறைய மற்ற ஆயுதங்களை எடுத்துக் கொண்டு வரும் போது நம்மவர்கள் 303யை வைத்துக் கொண்டு என்ன தான் செய்ய முடியும்? சரி, போதிய ஆயுதங்களும், பயிற்சியும் உள்ள பாதுகாப்பு படையினரால் தாக்குதல் நடக்கும் இடத்துக்கு விரைவாக போக முடிகிறதா?, போதிய போக்குவரத்து வசதி இருக்கின்றதா? என்றால் இல்லை. அவர்களும் பல வருடங்களாக விமான போக்குவரத்து வசதிக்காக கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த தாக்குதல் நடந்து முடிந்த பிறகுதான் தந்திருக்கிறார்கள்.

பாதுகாப்பும் சரி இல்லை, போதிய வசதிகளும் இல்லை பின் எதை வைத்துக் கொண்டு பயங்கரவாதிகளிடம் இருந்து நாட்டை பாதுகாப்பது. இதில் அந்த கட்சியையோ, இந்த கட்சியையோ குறை கூற நான் முயலவில்லை. ஒட்டுமொத்தமாக இந்திய அரசியல்வாதிகள் மீதும் குற்றம் சுமத்துகிறேன். வெத்து அரசியல் பேச்சும், சுயநலம் உள்ள அரசியல்வாதிகளிடமிருந்து நாம் பொறுப்பான அரசை எதிர்பார்த்தால் அது நம் தப்பு. அவர்களிடமிருந்து நாம் மெத்தனத்தையும், ஏமாற்றத்தையும் தாம் ஒவ்வொருமுறையும் சந்திக்க நேரிடும். சேற்றில் முளைக்கும் செந்தாமரையாக ஒரு சில நேர்மையான அரசியல்வாதிகள் இருந்தாலும் அவர்களால் ஏதும் செய்ய முடியாத நிலை தான் இன்று இருக்கிறது.

எங்கே போனார்கள் 'மஹாராஷ்ட்டிர மண்ணின் மைந்தர்கள்' பால் தாக்ரே, ராஜ் தாக்ரே.!!

அந்நிய மாநிலத்தவர்கள் எங்கள் வேலைகளையும், உரிமைகளையும் பறிக்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லாரும் எங்கள் மண்ணை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்று வாய்கிழிய பேசிய ராஜ் தாக்ரே மும்பை சம்பவத்தின் போது மட்டும் ஏன் வாய் திறக்கவில்லை? ஒரு வேளை பாதிக்கப்பட்டவர்களில் யாருமே மஹாராஷ்டிரர்கள் இல்லை என்று சும்மா இருந்துவிட்டார் போலும். அவரை இந்த அளவிற்கு வளர்த்துவிட்ட பால் தக்ரேவும், சிவசேனாவும் எங்கே போனது? அந்த மாநிலத்தின் அரசியலை தீர்மானிக்கும் செல்வாக்கு இருக்கிறது என்று நம்பப்படுகிற சிவசேனாவின் ஆயிரக்கணக்கான தொண்டர்கள் எங்கே போனார்கள். இப்போது மட்டும் ஏன் வாயை திறக்கவில்லை இந்த போலி 'மக்கள் தொண்டர்கள்'. சந்தீப் உன்னிக்கிருஷ்னன் என்ற பாதுகப்பு படைவீரர் கேரளத்தை தாயகமாக் கொண்டு, ஒரிசாவின் பாதுகாப்பு படையில் வேலை பார்த்து இதே 'மும்பைக்கார்' களுக்குத்தான் தன் உயிரை தியாகம் செய்திருக்கிறார். இனிமேலும் மக்கள் தாக்ரேக் களை நம்ப போவதில்லை. ஒருவேளை அவர்கள் இவர்களை நம்பினால் அந்த மக்களை யாராலும் திருத்த முடியாது என்று தான் அர்த்தம்.

முடிவு

இத்தனை சேதத்திற்கு நம் அரசு என்ன பதில் சொல்லப் போகிறது? குற்றவாளிகளை எங்களிடம் ஒப்படையுங்கள் என்று இனிமேலும் மன்றாடிக் கொண்டிருப்பது அரசியல்வாதிகளின் 'இறையாண்மைக்கு' பெருமையாக இருக்கலாம். ஆனால் நம் ஆண்மைக்கு அது அவமானம் தான். கொஞ்சமாவது மனிதநேயம் என்று இருந்தால் பாதுகாப்புத் துறைகளான, காவல், இராணுவம் மற்றும் மற்ற பாதுகாப்பு படைகளின் தரத்தை உயர்த்த வேண்டும். போதிய பயிற்சி மற்றும் ஆயுதங்களை வழங்க வேண்டும். ஒரு பாதுகாப்பு வீரர் தாக்குதலில் இறந்துவிட்டால் வெறும் 5 இலட்சம் மட்டும் அவர்களின் கண்ணீரைத் துடைக்காது என்பதை அரசியல்வாதிகள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். தன் நாட்டு பாதுகாப்பும், மக்களின் பாதுகாப்பும் பெரியதா இல்லை இறையாண்மை பெரியதா என்பதை இந்த அரசு முடிவு செய்ய வேண்டிய காலம் நெருங்கி விட்டது. ஒருவன் நம்மை அடித்தால் அதை தாங்கிக் கொள்வது வேண்டுமானால் காந்தியின் கொள்கையாக இருக்கலாம். அதற்காக குட்ட குட்ட குணிந்து கொண்டிருந்தால் அது அகிம்சை இல்லை, அவமானம். இதை நன்றாக புரிந்து கொள்ளட்டும்.

ஜெய்ஹிந்

சுதா - ஒரு சுட்டிப் பெண்

2008-11-29T13:24:00.002+05:30

நான் பெங்களூர் வந்தது நல்ல படியா ஒரு வேலைல சேர்ந்தேன். எனக்கு அப்புறம் ஒரு மூனு மாசம் கழிச்சு எங்க சென்னை கிளைல சேர்ந்தவ தான் சுதா. ஆபிஸ்ல இருக்கிற நெட்வொர்க் மூலமா தான் எங்களோட பழக்கம் ஆரம்பிச்சுது. முதல்ல சாட் பண்ணும் போது ரொம்ப அமைதியான பொண்ணு, அதிகமான நன்பர்கள் கிடையாதுன்னு அவளோட அறிமுகம் ஆரம்பிச்சுது. அப்பா கிடையாது, ஒரு அக்கா, ஒரு தம்பி தான், அம்மா மேல ரொம்ப பாசம்.நாளாக நாளாக எங்களோட நட்பு வளர்ந்துச்சு. அவளோட ஊர் கிருஷ்ணகிரி. பெங்களூருக்கு பக்கமா இருக்கிறதுனால பெங்களூருக்கு வரலாம்ன்னு நினைச்சா. ஆனா அவளுக்கு சென்னைல வேலை இருந்ததுனால அவளால அவ்வளவு சீக்கிரம் வர முடியலை. ஒவ்வொரு நாளும் நாங்க எப்போ சந்திக்க போறோம்ன்னு பேசுறதே ஒரு வேலையா போச்சு.

தீபாவளிக்கு ஊருக்கு போயிட்டு பொறுமையா ஒரு 5 நாள் கழிச்சு ஆபிஸுக்கு போனேன். எங்க பெங்களூர் கிளைல ஆள் எடுக்கிறதா ஒரு பேச்சு. காலைல ஆபிஸ் வந்ததும் என்னோட டீம் லீடர் ஸ்டெல்லா "சிவா, நம்ம டீமுக்கு புதுசா ஒரு பொண்ணு வந்துதிருக்கு"ன்னு சொன்னாங்க. நான் வழக்கம் போல "பொண்ணு எப்படி இருக்கு ஸ்டெல்லா"ன்னு கேட்டேன். "நீயே பாரு சிவா"ன்னு சொன்னாங்க. யாருன்னு பாத்தா, அட சுதா. எனக்கு கொஞ்ச நேரம் ஒண்ணும் புரியலை. நாங்க ரெண்டு பேரும் அப்போதான் முதல் முறையா பாத்துக்குறோம். சின்ன சிரிப்போட "நான் தான் சுதா"ன்னு சொன்னா.

ரெண்டு நாள் வரைக்கும் நல்லா தான் போய்கிட்டு இருந்துச்சு. பார்க்காமலேயே உருவான நட்பு இவ்வளவு வலிமையா இருக்குமான்னு எனக்கு தெரியலை. "சிவா சிவா சிவா"ன்னு ஒரே அன்பு மழை தான் போங்க. எனக்கு போய் இப்படி ஒரு தோழி கிடைப்பாளான்னு எனக்கே ஆச்சரியமா இருக்கு. அன்புல மட்டும் இல்லை அடி கொடுக்கும் போதும் பாசம்(??) கொஞ்சம் ஜாஸ்தியாவே இருக்கும். தினமும் என்னை வம்பிழுக்கனும், ஒரு ரெண்டு அடியாவது அடிக்கனும், அடிச்ச உடனே மன்னிப்பு கேட்கனும், திரும்ப வம்பிழுக்கனும் இது தான் அவளோட தினசரி வேலை. அடிச்சாலும் அதுல அதீத பாசம் இருக்கும். என்ன சிவா, ஒரு பொண்ணு கிட்ட போய் அடி வாங்குறியேன்னு நீங்க நினைக்கலாம். என்னால அப்படி நினைக்க முடியலை. அவ கிட்ட இருந்து ஒரு அம்மா கிட்ட இருந்து கிடைக்கிற அன்பும் கண்டிப்பும் எனக்கு கிடைக்குது. அதே மாதிரி என்கிட்ட ஒருந்து ஒரு அப்பாகிட்ட இருந்து கிடைக்கிற அன்பும் அரவணைப்பும் அவளுக்கு கிடைக்கனும்ன்னு நான் ஆசைப்படுறேன்.

"வாங்க, போங்க"ன்னு ஆரம்பிச்ச நட்பு இன்னைக்கு "நாய்குட்டி, பிசாசு குட்டி"ன்னு ஆயிடுச்சு. இன்னைக்கும் சிரிப்பா வருது, ஆரம்பத்துல அவ என்கிட்ட பேசின விதத்தையும், இன்னைக்கு அவ என்கிட்ட பேசுற விதத்தையும் நினைச்சா. வார்த்தைகள் மட்டும் தான் மாறியிருக்கே தவிர அவ என் மேல வச்சிருக்கிற அன்பு கூடிகிட்டே தான் போகுது. இந்த நட்பு என்னைக்கும் நிலைச்சு நிற்கனும்.

ஓ சொல்ல மறந்துட்டேனே.. இப்போ சுதாவும், வாசுவும்(ரம்யா) நெருங்கின தோழிகள். ரெண்டு பேரும் படுத்துற பாடு தாங்க முடியலைங்க.

சட்டம் படித்தால் மட்டும் போதுமா? - சம்பவங்கள் தவிர்த்து

2008-11-15T11:49:00.004+05:30

கடந்த வாரம் சென்னை சட்டக் கல்லூரியில் நடந்த கொலைவெறி தாக்குதல், உலகமெங்கிலும்(உபயம்: தனியார் தொலைக்காட்சிகள்) தமிழக அரசின் ஆளுமைத் திறனை கேள்விகுள்ளாகியதோடு மட்டுமில்லாமல், உலகில் மிகவும் திறமை வாய்ந்ததாக கருதப் படும் தமிழக காவல்த்துறையின் பொறுப்பற்ற தன்மையை வெளிச்சம் போட்டு காட்டும் ஒரு நிகழ்வாக அமைந்து விட்டது. அதே போல், சட்டம் தான் எல்லாமுமே என்று நம்பிக் கொண்டிருக்கும் பொது சனங்கள், அந்த சட்டத்தை பயிலும் இடத்தில் எவ்வளவு வேற்றுமைகள் இருக்கின்றன என்பதை அறிந்து கொள்ளும் ஒரு பாடமாகவும் இந்த நிகழ்ச்சி அமைந்து விட்டது.

இந்திய சட்டம் சாதி, மதம், இனம், பணம் எல்லாவற்றையும் கடந்து, எல்லாருக்கும் பொதுவானது என்று கருதப்படுகிறது. ஆனால் அந்த சட்டத்தை பயிலுபவர்களும், வல்லுநர்களும், நீதிபதிகளும், அவர்கள் படித்த அதே சட்டத்தை பின்பற்றுகிறார்களா என்பது இன்று கேள்விக்குறியாகிவிட்டது. வன்மம், பணத்திற்காக யாராக இருந்தாலும் வாதாடுவது, ஒரு சாரருக்காக சட்டத்தை வளைப்பது என நீதித்துறை சீரழிந்து கொண்டிருக்க, வருங்கால வழக்கறிஞர்கள், நீதிபதிகள் இன்று சாதிவெறியையும், வன்முறையையும் கையில் எடுத்திருப்பது அதிர்ச்சி தரும் விஷயம்.

சென்னையில் நடந்த சம்பவம் ஏற்கனவே சென்னை சட்டக் கல்லூரியில் புகைந்து கொண்டிருந்த சாதி வெறியை மக்களுக்கு வெளிச்சம் போட்டு காட்டியுள்ளது. அந்த கொலைவெறித் தாக்குதலுக்கு காரணமாக சொல்லப் படுகிற சம்பவம் ஒரு ஊக்கியாக செயல் பட்டதே தவிர, அதுவே காரணம் இல்லை என்பதே உண்மை. பல ஆண்டுகளாக சென்னை சட்டக் கல்லூரி, பல ஜாதிகளுக்கும், பல அரசியல் கட்சிகளுக்கும் பாசறையாகவே செயல்பட்டு வருகிறது. அவ்வப்போது கல்லூரிக்குள் நடந்து வந்த சிறு சிறு அரசியல் மோதல்கள், ஜாதி மோதல்கள் செய்திதாட்களின் ஓரம் செய்தியாக வந்தாலும், இந்த ஒரு நிகழ்ச்சியின் தீவிரம் தான் வெளியுலகிற்கு சட்டக்கல்லூரியின் உள்ளே நடக்கும் விஷயங்களை வெளிச்சம் போட்டு காட்டி உள்ளது.

இரு மாணவர்களை குறைந்தது முப்பது பேர் கொண்ட கும்பல் கண்மூடித்தனமாக தாக்கும் போது கைகட்டி வேடிக்கை பார்க்க வேண்டிய அவசியம் காவல்த்துறைக்கு வந்தது ஏன்? அவர்கள் கல்லூரி மாணவர்கள் என்பதாலா? இல்லை. இதே காவல்துறைதான் ஒரு கல்லூரியின் மாணவர் விடுதிக்குள் சென்று அங்கிருந்த மாணவர்களை வெளுத்து எடுத்தார்கள். தாக்குதல் நடத்திய மாணவர்களை தட்டி கேட்ட பொது மக்களுக்கு இருந்த தைரியம் சர்வ அதிகாரமும் கையில் வைத்திருப்பதாக நினைக்கப்படும் காவல்த்துறைக்கு இல்லாமல் போனது ஏன்?

சட்டக் கல்லூரி மாணவர்களுக்கு பின்னால் இருந்து ஆதரவு தரும் ஜாதி சங்கங்களும், அரசியல் பின்புலமுமே காவல்துறை கைகட்டி நின்றதற்கு காரணம் என்பது யாராலும் மறுக்க முடியாது. சம்பவம் நடந்த போது இருந்த பொதுசனத்தில் ஒருவர் அருகில் இருந்த காவல் அதிகாரியிடம் "நீங்க கொஞ்சம் தடுக்கக் கூடாதா, இவ்வளவு பேர் இருக்கீங்களே?" என்று கேட்ட போது, "சாதரணமா ஸ்டூடன்ட்ஸ் மேல கைய வெச்சாலே மாணவர்கள் சங்கம்ன்னு, ஸ்டேஷன் முன்னாடி வந்து நின்னு கலாட்டா பண்ணுவாங்க. இவங்க லா காலேஜ் வேற, இதுல ஒருத்தன் மேல கைய வச்சா கூட நூறு பேருக்கு மேல நாங்க பதில் சொல்ல வேண்டி இருக்கும். சொல்ல முடியாது இவங்களே ஸ்டேஷனை கொளுத்தினாலும் கொளுத்திடுவாங்க. அப்படி சாகுறதுகு பேசாம சஸ்பென்ஷன் வாங்கிட்டு போயிடலாம் சார்". இதுதான் இன்றைய காவல்துறையின் நிலைமை. ஒரு காவல்த்துறை அதிகாரி தன் கடமையை செய்ய நினைத்தால் கூட இன்று செய்ய முடியாத நிலைமை ஏன் வந்தது?

எல்லாத்துறைகளிலும் சாதிகளும், அரசியலும் புகுந்து கொண்டதே இதற்கு காரணம். பகிரங்கமாக சங்கம் வைத்து நடத்தாமல் இருப்பது சந்தோஷம் என்ற நிலைமைக்கு தான் இன்று எல்லா அரசு சார்ந்த துறைகளும் இருக்கின்றன. வேலைக்கு ஆள் எடுப்பது, பதவி உயர்வு, வேலை மாற்றம், இடமாற்றம் என அனைத்திலும் தகுதிகளும், வழிமுறைகளும் பின் தள்ளப்பட்டு, யாருக்கு அரசியல் / ஜாதி செல்வாக்கு இருக்கிறதோ அவர்களுக்கு முன்னுரிமை தரும் நிலைதான் இன்று இருக்கிறது. இவ்வாறு இருக்கும் போது காவத்துறைய மட்டும் குறை சொல்வது சரிதானா?

நீதித்துறையின் அங்கமாக சட்டத்துறை இருக்கும் வேளையில். நீதிமன்றங்களோ, நீதிபதிகளோ இன்னும் இதை கண்டிக்காதது ஏன்? பேருக்கு ஆறு, ஏழு பேரை மட்டும் கைது செய்து விட்டு, காவல்த்துறையில் ஒரு சிலரை இடமாற்றம் / பதவி நீக்கம் செய்தால் மட்டும் போதுமா? இன்று சட்டக் கல்லூரி மாணவர்களாக இருந்து கொண்டே வன்முறையில் ஈடுபடும் இவர்கள் நாளை வழக்கறிஞர்களாகவோ, நீதிபதிகளாகவோ ஆனால் உருப்படுமா? வெறும் கைது மட்டுமே இதற்கு சரியான தீர்வு கிடையாது. யாரெல்லாம் இந்த வன்முறையில் இறங்கினார்களோ அவர்கள் அனைவரும் இனிமேல் தாங்கள் படித்த சட்டத்தை தொழிலாக ஏற்று கொள்ளாதபடி செய்யவேண்டும். அவர்கள் இனி வழக்கறிஞர்களாக முடியாது என சட்டப்படி அறிவிக்க வேண்டும். இது மற்றவர்களுக்கு ஒரு பாடமாக அமையும், அமையும்படி இருக்க வேண்டும்.

சட்டம் ஒரு இருட்டறை என்கிறார்கள். இதே போன்ற நிகழ்வுகள் தொடர்ந்தால் நீதியும் அந்த இருட்டறையில் மூழ்கி விடும். வெளிச்சம் கொடுப்பார்களா?

பொன் மாலை

2008-10-18T13:23:00.004+05:30

கால இயந்திரத்தின் கடும் வெயில்

கணிசமாக குறைகிறது;

பள்ளி முடிந்து வருகின்றன

பாரம் சுமக்கும் பட்டுப் பூக்கள்;

குஞ்சுகளைப் பிரிந்த பறவையினம்

கூடு தேடி வருகின்றன;

இனிய மாலைப் பொழுதை வரவேற்க

கட்டப்படும் மல்லிச் சரங்கள்;

ஆள் நடமாட்டத்தால் மீளுயிர் பெறும்

நிச்சலமாய் இருந்த தெருக்கள்;

நீலமா? பச்சையா? சிகப்பா? வெள்ளையா?

என நிறம் பிரித்தறிய முடியா வானம்;

நொடிக்கொருமுறை வானத்தில்

ஓவியங்களை அழித்து தீற்றும் காற்று;

பிரிந்தவைகள் கூடும் நேரம்,

முடியப் போகும் ஒரு காதல் நாடகம்;

நீல வண்ணக் காதலியுடன் உறவாடியதில்

மேலும் சிவக்கிறான் ஆதவன்;

காலம் செல்ல செல்ல கதிரவன் மனம் மாறுகிறான்;

கடற்காதலியோ நிறம் மாறுகிறாள்.

நீலமும் பச்சையுமாய் இருந்த கடல்ராணி

தன் கதிர்க்காதலனின் பிரிவாள் கலங்குகிறாள்.

குளிர் நீரோ!! இல்லை, கொதியுலைப் பாகோ!!

மறையும் காதலனுக்கு மாயாஜாலம் காட்டுகிறாள்.

மயங்காத மன்னவனுக்கு கொடி போதாதென

இரவையே உடுத்தி எதிர்ப்பை காட்டுகிறாள்.

மறைந்த காதலன் வரும் வேளை பார்த்து

ஏக்கத்துடன் காத்து கிடக்கிறாள்.
இயற்கையின் காதல் நாடகம் முடிய

கடற் காதலியின் வலி என்னுள் ஏற..

என்னுடன் என்னவள் இல்லா நிதர்சனம்

என் உயிரை சுண்டி இழுக்க..

ஏக்கம் மட்டும் தந்து உறக்கம் தரா

என் இரவை எதிர்நோக்கிச் செல்கிறேன்...

கவிதை எழுத வேண்டும்...வா

2008-10-04T14:25:00.006+05:30

உன் பெயரை மட்டுமே உச்சரித்த என் நாவு,
உன் பெயரைப் படிக்க கூட எழ மறுக்கிறது.
உன் மூச்சு காற்றை மட்டுமே சுவாசமாய் ஏற்ற நான்,
இன்று உன் வாசனையை கூட மறந்து விட்டேன்.
உன் பேச்சை மட்டுமே கேட்டுக் களித்த என் செவிகள்
என் உள்ளக் குமுறல்களை மட்டுமே எதிரொலிக்கின்றன.
உன் நினைவுகளை மட்டும் தாங்கியிருந்த என் செல்கள்,
உன் நினைவுகளற்று அரித்து போய் கிடகின்றன.
உன் பார்வையைக் காண மட்டும் திறந்திருக்கும் விழிகள்
உன் வருகையைக் கூட எதிர்பார்க்காமல் மூடி கிடக்கின்றன.
உன் தன்முனைப்புத் தீண்டும் சுகம் பெற்ற என் உணர்ச்சிகள்
காற்று தீண்டும் சுரணை கூட தெரியாமல் இருக்கின்றன.
உன்னை பற்றி மட்டுமே எழுதி வந்த என் பேனா,
எழுத வார்த்தைகளற்று முனை மழுங்கி கிடக்கிறது.
எதற்குமே அடங்காதவன் நான் - நீயில்லாமல் என்
ஐம்புலன்களும் ஆறாவது அறிவும் அடங்கிவிட்டதடி!
சுவடில்லாமல் சென்று விட்ட என்னவளே!!
சொல்லி விட்டாவது சென்றிருக்க கூடாதா என்னிடம்?
உன் நினைவுகளின் சாயல் தெரிந்தாலும் கூட
என்னுள் கவிதை ஊற்று பொங்கி வருமே.
இன்று என்னருகில் நீயில்லை, உன் நினைவுகளுமில்லை.
என்னிடம் காதலுமில்லை கவிதைகளும் இல்லை.
சீக்கிரம் என்னிடம் வந்துவிடு;
மீண்டும் காதலை தந்துவிடு;
நான் கவிதை எழுத வேண்டும்.

என் காதலின் அளவு

2008-09-27T11:27:00.002+05:30

"என் மீதான உன் காதலை
இதயத்தில் வைத்திருக்கிறேன்
என்கிறாயே...
அதன் அளவு தான் உன் காதலா?"
என்று என்னை கேட்கிறாய்.
அடி என்னவளே...
என் உயிரை எடுத்து
உனக்கு அர்பணித்துவிட்டு
அதற்கு பதிலாக
என் காதலை அல்லவா
நிரப்பியிருக்கிறேன் என் இதயத்தினுள்.
அதன் மூலமாகத் தானடி
உயிரும் வாழ்கிறேன்.
இது போதாதா...
உன் மீதான என் காதலின்
அளவைச் சொல்ல...?

ஆட்டம் பாட்டம் கொண்டாட்டம் - நம் பாடோ திண்டாட்டம்

2008-09-20T13:59:00.006+05:30

தொலைகாட்சிக்கு ஏன் இடியட் பாக்ஸ்ன்னு பேர் வந்துச்சுன்னு சின்ன வயசுல எங்க அப்பாகிட்ட நான் கேட்டேன். அவர் சொன்னாரு "டேய் அது வெளிநாட்டுல தொலைகாட்சிக்கு வச்ச பேரு. அங்க தான் கேணத்தனமா நிகழ்ச்சிகள் வரும். அதை பாக்குறதுக்குனே ஒரு கூட்டம் இருக்கும். இதை வச்சு தான் ஒரு அறிவாளி(உண்மையான அறிவாளிங்க.. கிண்டலுக்கு சொல்லலை)அப்படி ஒரு பேரு வச்சாரு"ன்னு சொன்னார். அவர் இப்படி சொன்னது 1990க்கு முன்னாடிங்க. ஆனா இன்னைக்கு நிலைமைக்கு இது நம்ம நாட்டுக்கு தான் ரொம்ப பொருந்தும் போல.

ஆனா இன்னைக்கு நிலைமைக்கு இது நம்ம நாட்டுக்கு தான் ரொம்ப பொருந்தும் போல. தூர்தர்ஷன் இருந்த கால கட்டத்துல வந்த நிகழ்ச்சிகளையும், இன்றைய கால கட்டதுல வர தனியார் நிகழ்ச்சிகளையும் ஒப்பிட்டு பாருங்க. தூர்தர்ஷன் நிகழ்ச்சிகளில் பார்த்தோம்னா அறிவு சார்ந்த நிகழ்ச்சிகள், தரமான நடுநிலையான செய்திகள், விவசாயம் பற்றிய நிகழ்ச்சிகள்(வயலும் வாழ்வும்.. பேரே எவ்வளோ நல்லா இருக்கு), எதிரொலி, ஒளியும் ஒலியும், சின்ன சின்ன நாடங்கள், பழிவாங்குதல், மாற்றாள் கனவனை அபகரித்தல்ன்னு எதுவும் இல்லாம வந்த தொலைகாட்சித் தொடர்கள், இப்படி சொல்லிகிட்டே போகலாம். அன்றைய நிலைமைக்கு தொலைகாட்சி நிச்சயம் இடியட் பாக்ஸா இல்லை.

ஆனா இன்னைக்கு இருக்கிற நிலைமைல, நம்ம நாட்டுலேயும் தொலைகாட்சியும் இடியட் பாக்ஸ் தான், அதை பாக்குற நாமலும் இடியட்ஸ் தான்(அட என்னையும் சேத்து தாங்க சொல்றேன்). தனியார் தொலைகாட்சிகள் வர ஆரம்பிச்சதுலேர்ந்து நமக்கு என்ன கிடைச்சிருக்கு. 24 மணிநேரமும் வர நிகழ்ச்சிகள், உடனுக்குடனே உலகத்துல நடக்குற செய்திகள், முக்கியாமாக வரும் அவசர செய்திகள், ஒரு சில நல்ல நிகழ்ச்சிகள் .. இது எல்லாத்தையும் தவிர 80% பொழுது போக்கு நிகழ்ச்சிகள் தான் (செய்தி தொலைக்காட்சிகள் தவிர்த்து மற்ற எல்லா) தொலைகாட்சிகளிலும் வருது.

ஒரு நாள்ல என்னென்ன நடக்குதுன்னு பாப்போம்

காலைல 6 மணிக்கு ஏதாவது ஒரு கோவிலை பத்தியோ, அல்லது கடவுள் சம்பந்தமான நிகழ்ச்சிகளோ வரும் அது ஒரு 7 மணி வரைக்கும் போகும். அப்புறம் 7 மணிக்கு யாரையாவது கூப்பிட்டு வந்து அவர் என்னென்ன செஞ்சிருக்காரு, அவரோட சிறப்புகள் என்னன்னு வர நிகழ்ச்சிகள்(பெரும்பாலும் இதை யாரும் பாக்குறது கிடையாது). 8 மணிக்கு செய்திகள். 9 மணிக்கு அரத பழசான பழைய நிகழ்ச்சிகள். இதுல பெரும்பாலும் போன வாரம் வந்த நகைச்சுவை துனுக்கு நிகழ்ச்சிகள் வரும். 10.30 வரைக்கும் இப்படி ஏதாவது உளறி கொண்டிருக்கும் நம்ம இடியட் பாக்ஸ். 11 மணி ஆச்சுன்னா ஆரம்பிக்கும் பாருங்க நெடுந்தொடர்கள் அம்மா, அக்கா, அண்ணி, ஓரகத்தி, அவள், இவள்ன்னு ஓடும் ஓடும் ஓடும் 2.30 மணி வரைக்கும். சரி அதுல ஏதாவது புதுசா இருக்குமான்னு பாத்தா ஒண்ணு கதாநாயகியோட குடும்பம் கஷ்டப்படனும். கதாநாயகி காப்பாத்தனும். அதை ஒரு வில்லனோ, வில்லியோ தடுக்கனும். இதை தவிர்த்து ஒரு புண்ணாக்கும் கிடையாது.

2.30 க்கு ஏதாவது ஒரு படத்தை போடுவாங்க. 5.30 மணிக்கு ஏதாவது ஒரு சிறுவர் நிகழ்ச்சி. திரும்ப 6 மணிலேர்ந்து இரவு 11.30 வரைக்கும் நெடுந்தொடர்கள். ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் அப்பா...... இதை எப்படித்தான் நம்ம வீட்ட்ல இருக்கிற பெண்மணிகள் சலிக்காம பாக்குறாங்களோ தெரியலை. 11.30 மணிலேர்ந்து காலைல 5.30 மணிவரைக்கும் திரைப்பட பாடல்கள் ஒளிப்பரப்பாகும்.

இதுல என்ன பிரயோசனம் இருக்கு நம்ம மக்களுக்கு சொல்லுங்க. இதுவரைக்கும் நான் சொல்றது ஒரு சராசரியான இந்திய தனியார் தொலைகாட்சியோட நிகழ்ச்சி நிரல் தான். இனி ஒரு சில சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளை பார்க்கலாம்.

தமிழ் பேச்சு எங்கள் மூச்சு

உண்மையாவே சொல்றேன். இது மாதிரியான நல்ல நிகழ்ச்சிகள் ஏன் அதிகமா வரதில்லைங்கிற கவலை எனக்கு அதிகம் உண்டானது இந்த நிகழ்ச்சிய பாத்து தான். அருமையான நடுவர்கள். அதுவும் ஒவ்வொரு சுற்றுக்கு தகுந்த மாதிரி நடுவர்கள்(அரசியல் பத்தின்னா அரசியலை சார்ந்தவர் ஒருவர் நடுவர், திரைப்படம் பத்தின்னா திரைப்படத்துறையை சார்ந்த நடுவர்.. இப்படி). இந்த நிகழ்ச்சிய பாத்ததுகப்புறமா கொஞ்சம் நம்பிக்கை வந்திச்சு. அப்பாடா தமிழ் இன்னும் அதே இளமையோட தான் இருக்குன்னு.

மக்கள் அரங்கம்

மக்கள் அரங்கத்துல வர தலைப்புகளோ அல்லது விவாதங்களோ எனக்கு பெரியா விஷயமா தெரியலை. ஆனா ஒரு இடத்துல யாராவது கஷ்டபடுற மாதிரி இருந்தா அவங்களுக்கு உதவனும்ன்னு ஒரு எண்ணத்தை தோண வைக்கிற இடமாத்தான் நான் அந்த அரங்கத்தை பாக்குறேன். ஒரு வேளை அதை நடத்துபவர் அதிகமா உணர்ச்சிவசப்படுரது வேணா கொஞ்சம் உறுத்தலா இருந்தாலும். அந்த நிகழ்ச்சி தர உதவி அதை பெருசா தெரிய வைக்கலை.

மக்கள் தொலைகாட்சி

என்னடா தனித்தனி நிகழ்ச்சிய பத்தி பேசிகிட்டு இருந்தவன் ஒரு தொலைகாட்ச்சிய பத்தி பேசுறானே நினைக்காதீங்க. இதுல வர முக்கால் வாசி நிகழ்ச்சிகள் தனித்தன்மையா இருக்கு. மத்த தொலைகாட்சிகள்ல வர மாதிரி கேவலமான நெடுந்தொடர்கள் இல்லை, கன்னா பின்னான்னு ஆட்டம் இல்லை, முக்கியமா தமிழை கடிச்சு துப்புற தொகுப்பாளர்கள் இல்லை. மக்களுக்கு தேவையான வேலைவாய்ப்பு நிகழ்ச்சிகள், அறிவை வளர்க்கும் போட்டிகள்ன்னு பெயருக்கு தகுந்த மாதிரி அது மக்கள் தொலைகாட்சியாதான் இருக்கு.

மானாட மயிலாட

இது ஆரம்பிச்சு ஒரு வருஷம் ஆச்சு. என்னத்தை செய்றாங்கன்னே தெரியலை. ஆடுறாங்க ஆடுறாங்க ஆடிகிட்டே இருக்காங்க. கலா மாஸ்டர் நடுவரா போட்டது ஞாயம், குஷ்பு அக்காவ கூட ஒரு வகைல சேத்துக்கலாம், ரம்பா அக்கா அங்க என்ன பன்றாங்கன்னே தெரியலை. யாராவது ஆடி முடிச்சா போதும் "நீங்க ரொம்ப க்யூட்டா இருக்கீங்க.. நீங்க ரொம்ப அளகா இருக்கீங்க.. உங்கலுக்கு என் மார்க்க டென்"ன்னு பத்து விரலையும் கண்பிச்சு அனுப்பிவைப்பாங்க. சரி இவங்களை விடுங்க ஆடுறவங்களை பார்ப்போம். அட அட அட வாழ்க்கையவே நடனத்துக்கு அர்பணிச்சுகிட்டு விழுந்து விழுந்து பயிற்சி பன்றாங்க. ஒருத்தர் அப்பா செத்து போனதை கூட பெருசா நினைக்காம வந்து ஆடுறாரு, அவங்க ஜோடி பிரமாதம்.... ஒரு பாட்டுக்காக மொட்டை அடிச்சுகிடாங்க. அதை பாத்ததும் கண்ல எனக்கு அப்படியே தண்ணி வந்துருச்சு தெரியுமா.. வேற என்ன செய்ய சொல்றீங்க... இந்த கொடுமைய பாத்துகிட்டு இருக்கேனே... என் கைல ரிமோட் இல்லையேன்னு தான் அழுகை. சரி ஆடுறவங்க அந்த தொலைகாட்சி கொடுக்கிற காசுக்காக ஆடுறாங்க. நம்ம ஆளு ஒருத்தர்.. அதாங்க ஒரு ரசிக மாகாஜனம் ஒரு ஜோடியோட ஆட்டத்தை பாத்து ஒரு தங்க செயின் அனுப்பி இருக்காரு, இன்னொருத்தர் ஒரு ஜோடி எலிமினேட் ஆயிட கூடாதுன்னு காவடி எடுக்குறார். நம்ம மேல இவ்வளோ தப்பு வச்சுகிட்டு அந்த தொலைகாட்ட்சிய குறை சொல்லி என்ன ஆக போகுது.

ஜோடி பொருத்தம்

இது சரியான கமெடி நிகழ்ச்சி. அதாவது கல்யாணம் ஆன ஜொடிகளா பாத்து ஒரு 4 ஜோடிகளை கூப்பிட்டு, அவங்களுக்கு போட்டி வச்சு யார் ரொம்ப பொருத்தமான ஜோடின்னு கண்டுபிடிக்கிறாங்களாமாம். அப்போ ஜெயிச்ச ஜோடி தவிர மத்தவங்க எல்லாரும் சரியான ஜோடி கிடையாதா, அவங்க நல்லா சந்தோஷமா வாழ மாட்டாங்களா? அதுவும் போட்டியில இருக்கிற சுற்றுகள் இருகே அட அட அட.. இதை பாத்திருந்தார்னா திருவள்ளுவர் இல்லறம் பற்றி எழுதின குறள் எல்லாத்தை ஏன்டா எழுதினோம்ன்னு நொந்துகிட்டு இருப்பார். ஒரு சுற்றுல ஜோடியா ஆடவும் செய்யனும். அதை பாக்குற அந்த ஜோடிகளோட பிள்ளைங்க என்ன நினைக்கும். இது தவறான வழிகாட்டுதல் இல்லையா? நாளை அவங்களோட பையனோ பொண்ணோ இது மாதிரி ரோட்ல நடனமாடினா இவங்க சும்மா இருப்பங்களா? அவங்களுக்கு ஒரே குறிக்கோள் தங்களோட முகம் தொலைகாட்சில வரனும். மத்த எதை பத்தியும் கவலை இல்லைங்கிற மாதிரி தானே அந்த நிகழ்ச்சில நடந்துக்குறாங்க. அப்புறம் புள்ள கெட்டு போயிடுச்சுன்னு புலம்ப வெண்டியது.

ஜோடி நம்பர் 1 வரிசை

ஆரம்பிச்சாலும் ஆரம்பிச்சங்க நல்லா ஆரம்பிசாங்கப்பா இந்த நிகழ்ச்சியை.. போற போக்கை பாத்த ஜோடி நம்பர் ஒன் - தொகுப்பாளர்கள் ஸ்பெஷல், ஜோடி நம்பர் ஒன் - அலுவலக ஸ்பெஷல், ஒட்டடை அடிப்பவர்கள் ஸ்பெஷல்ன்னு நிகழ்ச்சி நடத்தினாலும் நடத்துவாங்க. சரி வந்தாங்களா ஆடிட்டு போனாங்களான்னு கிடையாது. அவங்க எப்படி எல்லாம் தயாராகுறாங்க, பயிற்சியின் போது அடி பட்டுச்சா? படலையா? காய்ச்சல் வந்துச்சா? அது சரியானுச்சான்னு? எல்லாத்தையும் போட்டு காட்டுவாங்க. ஒருவேளை ஒரு திருமணமானவர் ஆடுறார்ன்னு வச்சுக்குவோம், உடனே அவங்க துணைக்கிட்ட போய் "உங்க கனவரோ/மனைவியோ இவங்க கூட ஆடுறாங்களே. இத பத்தி நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க. எப்படி ஃபீல் பன்றீங்க"ன்னு ஒரு அபத்தமான கேள்வி. இவங்க என்ன பதில சொல்வாங்க "இவங்க ரெண்டு பேரும் தான் சூப்பர் ஜோடி. கண்டிப்பா இவங்களுக்கு தான் பரிசு கிடைக்கும்"ன்னு சொல்வாங்க. யோவ் எங்கேயா போகுது இந்த நாடு... என் கனவனோ/மனைவியோ யார்கூட ஆடினாலும் கவலை இல்லை பரிசு தொகை தான் முக்கியம் இவங்களுக்கு. இது பத்தாதுன்னு அழுகை, சண்டைன்னு ஒரு மசாலா படம் ரேஞ்சுக்கு இந்த நிகழ்ச்சி நடக்குது. இது தான் இதுமாதிரியான மத்த நிகழ்ச்சிகளுக்கும் ஒரு தவறான முன்னோட்டமா இருந்திருக்கு.

உங்களில் யார் அடுத்த பிரபு தேவா?

மறைஞ்சு இருக்கிற திறைமகளை வெளியே கொண்டுவரதுக்கான நல்ல நிகழ்ச்சி தான். ஆனா குறைகள் நிறையா இருக்கே. சிறீதர் மாஸ்டரும் சரி, சாயா சிங் அக்காவும் சரி நல்லா தான் தீர்ப்பு சொல்றாங்க. எல்லாம் சரி.. இப்போ அடுத்த பிரபு தேவாக்கான அவசியம் என்னா? ஒருவேளை அவர் ஆடுறதை நிறுத்திட்டாரோ என்னமோ? நம்ம சக பதிவர் கல்யாண்ஜி ரொம்ப அருமையா இப்படி கேட்டார். எனக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னே தெரியலை? நடுவர்களே முகம் சுழிக்கிற அளவுக்கு ஆபாசமா சில பெண்கள் ஆடினது சகிக்க முடியாத விஷயம். உனக்கு ஆடுறது விருப்பமா தாரளமா ஆடு. உன்னோட முயற்சில என்னாலான பங்குக்கு நானும் உதவி செய்றேன். ஆனா இப்படி பொது இடத்துல ஆடுறதுக்கு உனக்கே கேவலமா இல்லையான்னு ஒரு கேள்வி கேட்டிருப்பேங்க, நான் மட்டும் அங்க இருந்திருந்தேனா . என்னோட சகோதரி இது மாதிரி ஆடினா அவளை நான் உண்டு இல்லைன்னு ஆக்கி இருக்க மாட்டெனா? அவ்வளோ கோவம் வருதுங்க. நம்ம நாட்டு பெண்கள் இந்த மாதிரி நடந்துக்கிறது யாரோட குற்றம்ன்னு தெரியலைங்க.

கலக்க போவது ?... அசத்த போவது...?

போதுமடா சாமி ஆளை விடுங்க.. இதுக்கு மேல எழுதினேன்னா மண்டை காஞ்சு .. நான் பைத்தியாமா அலைய வேண்டியது தான்.

இப்படியே பேசிகிட்டு இருந்தா மட்டும் என்ன செய்றது. தயவு செஞ்சு இதை படிக்குறவங்களுக்கு சொல்றேன். உண்மையா இந்த நிகழ்சி எல்லாத்தையும் கேவலப்படுத்தனுன்னு எழுதலை. இதுமாதிரியான நிகழ்ச்சிகளை நாம பாக்குறதுனால தான் இவங்க இது மாதிரியே நிகழ்ச்சிகளை தராங்க. இதுல நம்ம தப்பு அதிகமா இருக்கு. ஒவ்வொரு நடன போட்டிக்கும், பாட்டு போட்டிக்கும் யார் சிறந்த ஜோடின்னு நாம தான் எஸ்.எம்.எஸ் அனுப்பி ஓட்டு போட்டு தேர்ந்து எடுக்குறோம். அட அரசியல்ல நாம ஓட்டு போடுறதுக்கு அரசியல் வாதிகள் காசு தருவாங்க. ஒருவேளை ஜெயிச்சா சில நல்ல காரியமாவது செய்வாங்க. ஆனா இதுமாதிரி நிகழ்ச்சிகளுக்கு நாம காசு கொடுத்து ஓட்டு போட்டு ஏமாறுறோம். இதை மட்டும் நினைப்புல வச்சிகோங்க.

ஏமாறாதீங்கன்னு சொல்லியும் ஏமாந்தீங்கன்னா அது உங்க தலையெழுத்து. நான் கிளம்பறேன் சாமியோவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்.............

கவிதை குண்டர்கள்

2008-09-06T12:45:00.006+05:30

சொல்லிசை.

மேற்கத்திய இசையில் "ஹிப் ஹாப் / ராப்"ன்னு ஒரு வகை இருக்கு. இந்த வகைப் பாடல் எப்படி இருக்கும்னா முதல் தடவை இந்த பாட்டை கேக்குறவங்களுக்கு புரியாது. தொடர்ச்சியான பாடல் வரிகள் இசையோடு கலந்து வரும். இந்த வகையில் முக்கால்வாசி பாடல்களோட வரிகள் 'எதுகை மோனை' யோடு தான் இருக்கும். இந்த எதுகை மோனையே இந்த வகை பாட்டுகளுக்கு ஒரு தனி அழகை கொடுக்குது. ஆங்கிலம் மட்டுமல்லாம, ஸ்பானிஷ், அரபி, மலாய் போன்ற மொழிகளிலும் இந்த மாதிரி மாதிரி பாடல்கள் பாடுறாங்க. ஆங்கிலத்துல இந்த வகை பாடல்கள் மூலம் உலகமுழுதும் பிரபலமானவங்க - எமினெம்(Eminem), 50 சென்ட்ஸ்(50 Cents), ஸ்னூப் டாக்(Snoop Dog), எகான்(Akon), Jay Z மற்றும் பலர்.

தமிழில் மேற்கத்திய இசை வகைகள்
நான் சின்ன வயசு பையனா இருக்கும் போது, தனியார் தொலைகாட்சிகள் இல்லாத சமயம் சினிமா பாடல்கள், பக்தி பாடல்கள் தவிர்த்து 'பாப் இசை'ப் பாடல்கள் தூர்தர்ஷன்ல ஒளிபரப்புவாங்க. அதுவும் புதுவருஷம் பிறக்கும் போது தான். "சுரேஷ் பீட்டர்ஸ்" தவிர இப்போ வேற யாரும் எனக்கு ஞாபகம் இல்லை. அதுக்கு அப்புறமா ஒரு சில பேர் தமிழ்ல 'பாப்' வகைப் பாடல்களை முயற்சி செஞ்சாங்க. 'மால்குடி சுபா'வோட - வால் பாறை வட்ட பாறை, 'அனுராதா சிறீராம்'ஓட - சென்னை கேர்ள், சீனிவாசோட - உசேலே உசேலே பொன்ற ஆல்பம்கள் அடுத்தடுத்து வர ஆரம்பிச்சது, தனியார் தொலைகாட்சிகள் வந்த பின்னாடி தான். ஏன் நம்ம பாரதிராஜாவோட பையன் மனோஜும், நடிகை மீனாவும் சேர்ந்து ஒரு ஆல்பம் வெளியிட்டாங்க. அதுக்கு அப்புறம் எஸ்.எஸ். மியூசிக்கோட உதவியினால 'S5 - இசை'ன்னு ஒரு ஆல்பம் வெளியிட்டாங்க.இதுவரைக்கும் பெரும்பாலும் 'பாப்' இசை வகைக் பாடல்கள் தான் வந்துகிட்டு இருந்துது.

வல்லவன்

1999ல 'யோகி பி' ஒரு சொல்லிசை ஆல்பம் வெளியிட்டார். ஆனா அது எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வெற்றி பெறலை. அதுக்கு அப்புறம் 7 வருஷம் கழிச்சு வந்தது தான் 'வல்லவன்'. 'வல்லவன்' மிகப்பெரிய வெற்றி பெற்றது. மிகப் பெரிய வெற்றியா இருந்தாலும் கொஞ்சம் மெதுவா தான் அந்த வெற்றி கிடைச்சுது. இந்த வெற்றிக்கு இரண்டு விஷயங்கள் முக்கியமான காரணங்களா இருந்தன.

1. யோகி - பி மற்றும் நட்சத்ரா கூட்டணியின் கடினமான உழைப்பு
2. தனியார் இசைத் தொலைக்காட்சிகளோட விளம்பரம்

யோகி - பி மற்றும் நட்சத்ராவின் எம்.சி. ஜேஸ், டாக்டர்.பர்ன், இவங்க எல்லாரும் மலேசியாவை சேர்ந்த தமிழர்கள். இவங்க மூனு பேருமே மலேசியாவில் அதிகம் தெரியபட்டவங்க தான். இவங்க ஒவ்வொருத்தரோட குரலும் வித்யாசமா சொல்லிசைப் பாட்டுக்காகவே படைக்க பட்ட மாதிரி இருக்கு.

யோகி - பி(YOGI - B) - நல்ல ஆழமான குரல், அவரோட சரீரம் எப்படி இருக்கோ அதே மாதிரி தான் சாரீரமும். நல்ல பேஸ்(Bass) வாய்ஸ்.

எம்.சி. ஜேஸ்(EMCEE JESZ) - நல்ல உறுமும் குரலோட தெளிவான உச்சரிப்பு.

டாக்டர் பர்ன்(Dr.BURN) - மிக மிக தெளிவான உச்ச்ரிப்பு, சும்மா வார்த்தைகள் வெட்டி வெட்டி காதுல விழற மாதிரி இருக்கும். இவரோட குரல் நேரா காதுக்குள்ள போகாம நேரா இதயத்துக்கே போற மாதிரி ஒரு உணர்ச்சி.

வல்லவன் இசை ஆல்பத்துல மொத்தமா பாத்தீங்கன்னா 15 பாட்டு இருக்கு. இதுல 8 மட்டும் பாட்டு வகைல சேர்க்கலாம். மத்த 7 மிக குறைஞ்ச நேரம் மட்டும் தான் வருது. அந்த 8 பாட்டுல நல்லா பிரபலம் அடைஞ்ச பாட்டுகள் 7 பாடல்கள்.

1. மடை திறந்து - இந்த பாட்டு தான் வல்லவன் ஆல்பத்டோட முக்கிய அம்சமே. முதல் முதலா மிகவும் பிரபலமடைஞ்ச பாட்டு. இன்னும் சொல்ல போனா 'வல்லவன்'ஓட வெற்றிக்கான சூத்திரம் இந்த பாட்டு தான். இதுல யோகி - பி , நட்சத்ரா தவிர்த்து லாக்-அப் குணா பாடி இருக்கார். நம்ம இளையராஜா சாரோட "மடை திறந்து" பாடலோட ரீமிக்ஸ் தான் இந்த பாடல்.

யோகி - பி உடன் லாக் அப் குணா

2. இந்தியன் கேர்ள்ஸ் - இந்த பாட்டு இந்திய பெண்களை பற்றி ஒரு வெளிநாட்டில் வாழும் இந்திய இளைஞன் பாடுவது போல இருக்கும். நல்ல பாட்டு.

3. வல்லவன் - இந்த பாட்டு தான் இந்த ஆல்பத்தோட அறிமுக பாடல்ன்னே சொல்லலாம். இந்த பாட்டுல தான் யொகி - பி, நட்சத்திரா குழுவையும், 'வல்லவன்' ஆல்பத்தையும் அறிமுக படுத்துறார்.

4. காதல் எங்கே - இந்த ஆல்பத்துல இருக்கிற ஒரே ஒரு காதல் பாட்டு இது தான். ஒரு காதலின் பிரிவை, ஏமாற்றத்தை மிக அழகாக, ஆழமாக பதிக்கிறாங்க வல்லவன் குழுவினர். பாடல் வரிகள் எதார்த்த அழகு.

5. காம சூத்திரா - காதல் ரசம் சொட்டும் பாடல். பாடல் தலைப்பை பாத்துட்டு ஆபாசமா இருக்கும்ன்னு நினைச்சிங்கன்னா, அந்த எண்ணத்தை மாத்திக்கிடுங்க.

6. எல்லாமே காசு - விறு விறுப்பான பாடல். காசோட முக்கியத்துவம் மற்றும் உறவுகளோட முக்கியத்துவம் இரண்டையும் சரிசமமா எடை போடும் பாடல்.

7. வா வா வா - ஆடறதுக்குன்னே எழுதின பாட்டு இது. நல்ல விறு விறுப்பான பாடல். பாடல் முடிஞ்ச உடனே இந்த பாடல் உருவாகும் போது நடந்த நிகழ்ச்சியை நல்ல நகைச்சுவை உணர்வோட சேத்திருக்காங்க.

இந்த பாடல்கள் தவிர்த்து "வலி தேடுதே" - நட்சத்ரா குழுவுக்குள்ள நடக்கும் ஒரு நல்ல சொல்லிசைப் போர். "ஹிப் ஹாப் அறிவோம்" எப்படி சொல்லிசை பாடல்கள் பாடுவது என்பதற்கான அரிச்சுவடி.

வல்லவன் குழு "ஹிப் ஹாப்"க்கு அருமையா - சொல்லிசைன்னு ஒரு வார்த்தையை கொடுத்திருக்காங்க. என்ன தான் எல்லா பாடலிலும் தமிழ் தவழ்ந்து வந்தாலும் சொல்லிசைப் பாடல்களுக்கு உண்டான ஆங்கில கலப்பு இல்லாம இல்லை. இருந்தாலும் அந்த ஆங்கில கலப்பு ஒரு தனி சுவையை தருது.

வல்லவனுக்கு பின்

வல்லவன்' ஆல்பத்துக்கு அப்புறம் முதல் முறையா 'வல்லவன்' குழுவினைரை திரைப்பாடலுக்காக அனுகினார் ஜி.வி.ப்ராகாஷ். 'பொல்லாதவன்' படத்துல 'எங்கேயும் எப்போதும்' பாட்டு 'வல்லவன்' குழுவினரோட திரைக்கு வந்தது. அதுக்கு அப்புறமா 'குருவி' படத்துல 'யெட்ட பையன் கெட்ட பையன்'ங்கிற பாடல் திரைக்கு வந்தது. 'வல்லவன்' குழுவோட அடுத்த ஆல்பம் அநேகமா தயாரிப்புல இருக்கலாம். 'வல்லவன்' மூலமா கிடைச்ச வாய்ப்பை சரியா பயன்படுத்திக்குவாங்கன்னு நம்பலாம்.

கவிதை குண்டர்கள் - புதிய பரிணாமம்

பாட்டி (அம்மம்மா)

2008-08-23T13:01:00.002+05:30

என் இன்னொரு பாட்டியோட பேரு ராஜம்மாள்(அம்மம்மா). நான் பிறந்ததுலேர்ந்து என்னொட 25 வயசு வரைக்கும் என்னை ரொம்ப கவனமா, பாதுகாப்பா அவங்க தான் வளர்த்தாங்க. இன்னும் சொல்ல போனா சின்ன வயசுல நான் எங்க அம்மாவோட இருந்ததை விட என்னோட அம்மம்மாவோட இருந்தது தான் அதிகம்.

பாட்டியோட சொந்த ஊர் நங்கவரம். பாட்டியோட அப்பா அங்க இருந்த பள்ளியில தலைமை ஆசிரியரா இருந்தார். எங்க பாட்டி அந்த காலத்துலயே எட்டாவது வரைக்கும் படிச்சிருந்தாங்க. எந்த ஒரு விஷயமா இருந்தாலும் அதை பத்தி நிறைய தெரிஞ்சிக்கனுங்கிற ஆர்வம் அவங்ககிட்ட இருக்கும். ஒரு முறை யாராவது என்னோட பாட்டியோட பழகினாங்கன்னா அவங்களால என் பாட்டியை மறக்கவே முடியாது. அந்த அளவுக்கு ரொம்ப சுலபமா, எளிமையா பழகுவாங்க.

நான் மார்கழி மாசம் தான் பிறந்தேன். பனிகாலம் வேற எனக்கு பயங்கரமா குளிருமாம். நான் அறுவை சிகிச்சைல பிறந்தேன் அதுனால அம்மாவால என்னை அதிகமா பாத்துக்க முடியலை. எனக்கு குளிரும் போது என்னோட பாட்டி அவங்க வயித்தோட சேர்த்து அணைச்சிகிட்டு படுத்துப்பாங்களாம். அந்த அரவணைப்பும், பாதுகாப்பும் அவங்க இறக்கிற வரை இருந்துச்சு.

பாட்டி எதுக்கெடுத்தாலும் கவலை படுவாங்க. சின்ன சின்ன விஷயம்னா கூட கவலை படுவாங்க.எனக்கு சின்னதா கூட உடம்புக்கு வந்தா அவ்வளவு தான்.... ராத்திரி எல்லாம் தூங்காம என்னை கவனிச்சுப்பாங்க. நான் 12 வது வடிக்கும் போது பொதுத்தேர்வுல நான் தேறுவேனான்னு எனக்கே சந்தேகமா இருந்துச்சு. ஏன்னா அந்த நேரத்துல தான் (11 வது, 12 வது) வத்சலாவை நான் இழந்திருந்தேன். இருந்தும் நான் பொதுத்தேர்வுல நல்ல மதிப்பெண்களோட தேறினேன். ஆனா நான் நல்லா படிச்சது தேர்வுக்கு முந்தைய மூனு மாசங்கள் தான். தேறுவேனான்னு சந்தேகத்துல இருந்த நான் 87% எடுத்தேன். அதுக்கு காரணமெல்லாம் மூனே பேர்.

என் மாமா(அடிச்சே படிக்க வச்சார், என்னோட வேதியல் வாத்தியார்), என் மாமி (புரிய வச்சே படிக்க வச்சாங்க, என்னோட கணித ஆசிரியை), முக்கியமான காரணமா இருந்தது என் பாட்டி தான். ராத்திரி நான் படிக்கிற வரைக்கும் கூடவே முழிச்சிருந்து, தூக்கம் வந்தா தேநீர் போட்டு கொடுத்து, விடிய காலைல என்னை எழுப்பி விட்டு, தேர்வு நேரத்துல உடம்புக்கு வராம பாத்துகிட்டு இப்படி சொல்லிகிட்டே போகலாம்.

அதுக்கப்புறம் நான் கல்லூரில சேர்ந்த போது கூட என்னை அப்படிதான் கவனிச்சுகிட்டு இருந்தாங்க. வேலைக்கு போக ஆரம்பிச்சதுக்கு அப்புறமும் என்னை அப்படித்தான் பாத்துகிட்டாங்க. இனிமே என்னை அது மாதிரி பாத்துக்க வேற யாரும் கிடையாது. என்னோட அம்மா கூட என்னோட பாட்டி மாதிரி அவங்களால பாத்துக்க முடியாதுன்னு சொல்வாங்க.

என்னோட பாட்டிக்கு எப்பவும் ஏதாவது வேலை செஞ்சுகிட்டே இருகனும். காலைல 4.30 மணிக்கு எழுந்து குளிச்சிட்டு வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சாங்கன்னா மத்தியானம் கொஞ்ச நேரம் தூங்குவாங்க. அதுக்கு அப்புறம் ராத்திரி வங்க தூங்க 11.30 மணி ஆயிடும். அவங்க நடமாடிகிட்டு இருந்த வரைக்கும் அவங்க தான் சமைச்சிகிட்டு இருந்தாங்க. அந்த பாட்டிகேரள சமையல் ரொம்ப அருமையா செய்வாங்க. என்னோட அம்மம்மா நம்மூர் சமையல் ரொம்ப நல்லா செய்வாங்க. இவங்க ரெண்டு பேரால தான் எங்க அம்மா ரெண்டு விதமான சமையலும் நல்லா செய்றாங்க. என்னோட அந்த பாட்டிக்கு உடம்பு சரியில்லாம இருக்கும் போது அம்மம்மா தான் பாத்துகிட்டாங்க. ரெண்டு பேரும் சம்பந்திங்கன்னு தான் பேரு. ஆனா அவங்களுக்குள்ள இருந்த நட்பு ரொம்பவே அருமையானது. அந்த பாட்டி அம்மம்மாவை "ராஜம் ராஜம்"ன்னு தான் கூப்பிடுவாங்க. அந்த பாட்டி இறந்தப்பவே அம்மம்மா ரொம்ப தளர்ந்துட்டாங்க.

ரெண்டு வருஷம் முன்னாடி அம்மம்மா கீழ விழுந்து அடி பட்டுகிட்டாங்க. அதுக்கு அப்புறமும் கொஞ்ச நாள் நல்லா வேலை செஞ்சுகிட்டு இருந்தாங்க. போன வருஷம் இதே நேரத்துல தான் அவங்களுக்கு ரொம்ப உடம்பு சரியில்லாம போனுச்சு. மருத்துவமனைல ஒரு 10 நாள் இருந்தாங்க, நானும் என்னோட அப்பாவும் தான் அவங்களை கவனிச்சிகிட்டு இருந்தோம். என்னோட அப்பாவை பொருத்த வரைக்கும் அம்மம்மாவும், அவரோட அம்மாவும் ஒண்ணுதான். அப்புறம் அம்மம்மா மணப்பாறைய விட்டுட்டு சென்னைக்கு மாமா வீட்டுக்கு பொயிட்டாங்க. நானும் பெங்களூர் வந்துட்டேன்.

நான் மதுரைக்கு என்னோட பட்டமளிப்பு விழாவுக்கு போனேன். மதுரைல ஒரு ரெண்டு நாள் இருந்துட்டு பெங்களூர் கிளம்பினேன். அப்போதான் அப்பா என் அலைபேசில கூபிட்டு அம்மம்மா இறந்த விஷயத்தை சொன்னார். எனக்கு ரொம்ப அதிர்ச்சியா இருந்துச்சு. அப்பா சின்ன வயசுலேர்ந்தே என்னை மனசளவில தைரியமா வளர்த்திருக்கார். அதுனால் சொல்ல வேண்டியவங்களுக்கெல்லாம் சொல்லிட்டு சென்னைக்கு பொயிட்டேன். அம்மா அழுது அழுது கிட்ட தட்ட மயக்கமாயிட்டாங்க. அத்தையும் அப்படிதான். எல்லாத்துக்கும் அதுவரைக்கும் தைரியம் சொல்லிகிட்டு இருந்த என்னால அதுக்கு மேல அழுகையை கட்டுபடுத்த முடியலை. என்ன ஆசை ஆசையா வளர்த்த பாட்டி இனிமே என் கூட இருக்க மாட்டங்கன்னு நினைக்கவே முடியலை. நான் அவ்வளவு சீக்கிரம் எதுக்கும் மனசு உடைய மாட்டேன். நான் அழுகிறதை பாத்துட்டு எல்லாரும் என்னை தேத்த ஆரம்பிச்சாங்க. இன்னும் திடீர் திடீர்ன்னு அவங்க நினைப்பு வரும், ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும்.

"நானும் என் தேவதைகளும்" எழுத ஆரம்பிச்ச பின் எத்தனையோ முறை எழுத முயற்சி செஞ்சும் என் பாட்டியை பற்றி இப்போது தான் எழுத முடியுது. அவங்க உயிரோட இருக்கும் போதே எழுதனும்னு நினைச்சேன். திடீர்னு வந்த அவங்க மரணம், என் உலுக்கி எடுத்துடுச்சு. அதுல இருந்து இப்போ தான் நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா வெளிய வரேன். இன்னும் மனசளவில என் அம்மம்மா என் கூடவே தான் இருக்காங்க.

புன்னகைப் பூவே

2008-08-13T18:33:00.004+05:30

நம்

புதிய உறவுக்கு

நட்பெனும் பெயர் சூட்டி

உன் புன்னகை பூக்களால்

அலங்கரித்து வைக்கிறாய்.

என்னை பற்றி உனக்கும்...

உன்னை பற்றி எனக்கும்...

தெரியாத விஷயங்களை,

நாம் கேட்டுக் கொள்ளாமலே

நமக்கு புரிய வைக்கும் மாயம்,

நட்பில் மட்டுமே நடக்கும் சாத்தியம்.

தோழி...நாம்

சேர்ந்திருக்கும் நாள் வரை

சந்தோஷங்களும் உண்டு - நமக்குள்

சண்டைகளும் உண்டு.

கவலைகளும் உண்டு - துடைக்கப்படும்

கண்ணீர்த் துளிகளும் உண்டு.

எது வந்தால் என்ன

அனைத்தையும் பகிர்ந்திருப்போம்.

ஒருவேளை...

நாம் பிரியும் நேரம் வந்தால்,

உன் கண்ணீர் தடங்களை

விட்டுச் செல்லாதே.

உன் புன்னகை பூக்களை

சிதறவிட்டுச் செல்.

அதன் ஒளியே

நம் நட்பின் பாதைக்கு

என்றும் வழிகாட்டும்.

எழுத தெரியும்?

2008-08-06T16:50:00.004+05:30

எழுத தெரியும்?

வெறென்ன தெரியும் எனக்கு!

எழுத மட்டும் தான் தெரியும்.

காத்திருப்பது;

கடலை போடுவது;

கண்ணே மணியே என கொஞ்சுவது;

கண்விழித்து காசை

காலா(call)க்கி கதையடிப்பது;

கைகோர்த்து ஊர்சுத்துவது;

கடலை வாங்கி கொரித்து கொண்டு,

கடலை வெறித்து பார்த்துக்கொண்டு,

கடற்கரையில் கடனே என்று உட்கார்ந்திருப்பது;

கடற்கரை படகின் மறைவில்

கள்ளத்தனமான சீண்டல்கள்,

கன்னத்திலொரு முத்தம்;

கைப்பிடிப்பதற்கு முன்பு

கவலையில்லாமல் சுற்றி,

கண்ணில் படுவதையெல்லாம்

காதலின் அன்பளிப்பாக வாங்கி,

காதலுக்காக கடனையும் வாங்கி,

கடமையைக் கூட மறந்திருப்பது;

கண்விழித்த நாள் முதல்

கண்ட கண்ட நாட்களுக்கெல்லாம்

கார்ட் வாங்கி கொடுப்பது;

இவையெல்லாம் எனக்கு தெரியாது தான்...

என் நன்பன் கேட்டான்

"என்ன காதல்டா இது?"

எனக்கு எழுத மட்டும்தான் தெரியும்.

அதுவும்

உன்னை பற்றி மட்டுமதான் எழுத தெரியும்.

சொல்ல மறந்துவிட்டேனே!!!

நான் மேலே சொன்னதில்

எதுவுமே செய்யாமல்...

காதலியே!!

உன்னை எனக்கு காதலிக்கவும் தெரியும்.

அதற்காக என்னையே கொடுக்கவும் தெரியும்.

கார்த்திகைப் பூ

2008-07-31T13:14:00.004+05:30

இன்று...

இந்தப் பூவை
நுகரும் போது
இரத்த வாடை வீசுகிறது.
அதன்,
சுதந்திர சுகந்த
வாசனை வீசுவது
எப்போது?

இதன்
செம்மை நிறத்தை
தொடும் போது
கையில் இரத்தம் படிகிறது.
அதை,
வெற்றித் திலகமாக
நெற்றியில் இடுவது
எப்போது?

என்
தாய் மண்ணை
அலங்கரிக்கும்
கார்த்திகைப் பூவே!!
சுதந்திரக் காற்றை
நாம் சுவாசிப்பது
எப்போது?

தனியார் செய்தி நிறுவனங்கள் - அவசர உதவிக்கா? ஆதாயத்திற்கா?பெங்களூர் குண்டுவெடிப்பு - மாறுபட்ட பார்வை

2008-07-26T13:43:00.005+05:30

நேற்று மத்தியானம், சாப்பாடு முடிச்சிட்டு மிச்சம் இருக்கிற வேலைய பார்க்கலாம்ன்னு உட்கார்ந்தேன். அப்போ என்னொட அலைபேசியில் ஒரு சினுங்கல். யார்ன்னு பாத்தா என் நன்பன் நவீன். அவன் தேவை இல்லாம கூப்பிட மாட்டானேன்னு

"சொல்லுடா நவீன்".. பேச ஆரம்பிச்சேன்.

"ஆமா, சாயங்காலம் எப்படி வீட்டுக்கு வர போற" (நானும் அவனும் பெங்களூர்ல ஒரே வீட்ல தான் தங்கி இருக்கோம்)

"பஸ்ல தான்.. ஏன்டா?"

"உனக்கு விஷயம் தெரியாதா! பெங்களூர்ல 3 இடத்துல குண்டு வெடிச்சிடுச்சு. நம்ம ஏரியா பக்கம் கோரமங்கலா அப்புறம் மடிவாலா பஸ் ஸ்டாப்ல குண்டு வெடிச்சிடுச்சி. சாயங்காலம் கிளம்பும் போது சொல்லு சேர்ந்து போயிடலாம். ஆனா 6 மணிக்கு முன்னாடி கிளம்பிடு. நெட்ல போய் முதல்ல நியூசை பாரு"

"சரிடா"ன்னு சொல்லிட்டு வச்சிட்டேன்.

என்னோட அலுவலகத்துல இந்த விஷயத்தை சொன்னா யாரும் நம்பலை. உடனே ஒரு தனியார் தொலைகாட்சியோட வலைத்தளம் போய் பாத்தா அங்க அப்போ தான் போட்டிருந்தாங்க. அதுக்கு அப்புறம் தான் நம்பினாங்க.

கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு பார்த்தா "5 இடங்களில் குண்டுவெடிப்பு. போக்குவரத்து பாதிப்பு"ன்னு செய்தி வருது. நல்ல நாளிலேயே பெங்களூர்ல ஒரு இடத்துலேர்ந்து இன்னொரு இடத்துக்கு போறதுக்குள்ள தாவு தீர்ந்து போயிடும். இன்னைக்கு எப்படி வீட்டுக்கு பொறதுன்னு தெரியலைன்னு அடுத்த கவலை. அதுக்கு வழிய யோசிக்கிறது முன்னாடி மணப்பாறைலேர்ந்து எங்கப்பா பேசினாரு "என்னாட உங்க பக்கம் 8 குண்டு வெடிச்சிருச்சாமே. நீ நல்லா இருக்கியா?"னு கேட்டார். என்னது 8 இடமா?!!!. இப்போ தானே 5 இடத்துலன்னு பார்த்தோம்ன்னு குழம்பி. "நான் நல்லா இருகேன்பா. ராத்திரி போல வீட்டுக்கு கூப்பிடுறேன்"னு சொல்லிட்டு வச்சிட்டேன்.

என்ன விஷயம்ன்னு பார்த்தா, நாங்க இங்க இணையத்துல 5 குண்டு வெடிப்பை பத்தி பாத்துகிட்டு இருக்கும் போதே, நம்ம தமிழ் நாட்டுல இருக்கிற இரண்டு பெரிய தொலைகாட்சிகள் எட்டு இடத்துல குண்டு வெடிப்புன்னு சொல்லிட்டாங்க. அதுக்கு அப்புறமா தான் ஒரு சில தேசிய தொலைகாட்சிகள் நேரடியா வந்து என்ன நடந்துச்சுன்னு பார்க்க ஆரம்பிச்சாங்க.

ஒரு தொலைகாட்சில: 10 குண்டுகள் வச்சிருந்தாங்க. அதுல ஒண்ணு வெடிக்கலை ஆக மொத்தம் ஒன்பது குண்டு வெடிப்புன்னு சொன்னாங்க.

இன்னொரு தொலை காட்சில: 10 குண்டுகள் இல்லை. மொத்தம் 8 குண்டுகள் வெடிச்சிது. அதுல ஒண்ணு வந்து மைசூர் ரோடுல வெடிச்சிருக்குன்னு, அந்த பக்கமா போன ஒரு ஆள் மட்டும் பாத்து சொல்லி இருக்காரு. அது வதந்தியா இருக்கலாம். அதுனால மொத்தம் 8 குண்டுகள் தான் வெடிச்சிருக்கு. இன்னொரு குண்டை பத்தி சரியான தகவல் கிடைச்ச 9 குண்டுகளாயிடும்ன்னு சொன்னாங்க.

உயிரிழப்புகள் பத்தி சொல்லும் போது ஆரம்பத்துல மூணு பேரு இறந்துட்டாங்கன்னு சொன்னங்க. அப்புறமா இரண்டா குறைஞ்சு. இன்னைக்கு காலைல ஒரு ஆள் இறந்துட்டாங்கன்னு சொல்றாங்க.

இதுவரைக்கும் நான் சொன்னது, எப்படி எனக்கு குண்டுவெடிப்பு பத்தின விபரங்கள் கிடைச்சுதுன்னு தான். ஆனாஅதுலயே எவ்வளவு குழப்பம் பாருங்க. மொத்தமா எவ்வளவு குண்டுவெடிப்புகள் நடந்துச்சுன்னு இதுவரைக்கும் இரண்டு பெரிய தனியார் தேசிய காட்சிகள் இன்னைக்கு காலைல வரைக்கும் முடிவுக்கு வரலை.

பெங்களூர் நகர காவல்துறை ஆய்வாளர் "மொத்தம் 9 இடங்களில் குண்டு வெடிப்பு. ஒருவர் பலி. 7 பேர் காயம்"ன்னு சொல்லிட்டாரு. ஆனா இன்னும் இந்த ரெண்டு தொலைகாட்சிகளும் அந்த முடிவுக்கு வந்த மாதிரி தெரியலை.

ஏதாவது ஒரு விபத்து நடந்தா, முதல்ல அந்த விபத்தால பாதிக்கபட்டவங்களுக்கு உதவுறதை விட, அதை ஒரு சூடான செய்தியா மாத்துறதில தான் தனியார் தொலைகாட்சி நிறுவங்கள் முனைப்பா இருக்காங்க. எங்கயாவது ஒரு கலவரம் நடக்கட்டும், ஒரு தடியடி நடக்கட்டும் உடனே காமிராவும் மைக்குமா கிளம்பிடுவாங்க. யாராவது மண்டை உடைபட்டு ரத்தம் வழிய வந்தா அவருக்கு வேண்டிய முதலுதவி கூட தராம, அவர் வலியோட, ரத்தம் வர இடத்த கையால பிடிசிக்கிட்டு போறதை பதிவு பண்ண ஆரம்பிச்சிடுவாங்க. ஏன்னு கேட்டா "செய்தியை பார்க்கும் மக்கள் அதோட உண்மை நிலைய அறியனும்"ன்னு ஒரு சால்ஜாப்பு வேற. ஒரு சில கலவரங்களை படம் பிடிக்க கிளம்பும் போது செய்தியாளர்களுக்கும் அடிபடறது உண்டு. அதையும் அவங்க ஒரு செய்தியா மாத்திடுறாங்க.

அந்த நிகழ்ச்சி நடந்து முடிஞ்ச உடனே.. எல்லா தனியார் செய்தி தொலைகாட்சிகளும் பயங்கரமா ஆராய்ச்சில இறங்கிடுவாங்க. பல முன்னாள் அதிகாரிகள், ஓய்வு பெற்ற புலனாய்வுத்துறையினர் அப்புறம் கொஞ்சம் அரசியல் காரம் சேர்க்கனும்ன்னு நினைச்சா, ரெண்டு மூணு கட்சிகளேர்ந்து அரசியல்வாதிகள்ன்னு கும்பலா சேர்ந்து உட்கார்ந்து ஆராய்ச்சிய ஆரம்பிச்சுடுவாங்க. மாறி மாறி பேசுவாங்க கடைசில, போலீசார் கண்டுபிடிச்ச உடனே உண்மையான நிலவரம் தெரிய வரும்ன்னு சொல்லி இழுத்து மூடிடுவாங்க. ஒரு சில சமயம் இது மாதிரியான விவாதங்கள் சரியான திசையை நோக்கி செல்லும். பெரும்பாலான சமயங்கள்ல இருக்கிற குழப்பத்தை பெரிசாக்கிடும்.

நேத்து நடந்த குண்டுவெடிப்பை பத்தி ஒரு தனியார் தொலைகாட்சில வழக்கம் போல ஒரு ஓய்பெற்ற அதிகாரியை உட்கார வச்சு கேள்வி கேட்டுகிட்டு இருந்தாங்க. அதுல கேட்ட ஒரு அறிவுபூர்வமான கேள்வி. அதுவும் கேள்வி கேட்டது ஒரு அனுபவம் வாய்ந்த செய்தியாளர்,

"பெங்களூர்ல நடந்த குண்டுவெடிப்புகள் எல்லாம் அதிக சேதராம் விளைவிக்கலையே. ஒரு வேளை இது குண்டு செய்வதில் அனுபவம்/திறமை இல்லாதவர்கள் இதுல ஈடுபட்டிருப்பாங்களோ"

ஒன்பது இடங்களில் அடுத்தடுத்து இரண்டு நிமிட இடைவெளியில் தொடர் குண்டுவெடிப்புகள் நடந்திருக்கு. குண்டு அதிகமான சேதாரம் விளைவிக்கலையாமாம்.. அதுனால அந்த துறையில் அனுபவம் இல்லாதவர்கள் ஈடுபட்டிருப்பார்கள் என்பது கண்மூடித்தனமாக இல்லை. ஏன் இந்த குண்டுவெடிப்புகுகள் அதிகமான சேதாரத்தை விளைவிக்கலை?

1. இது ஒரு எச்சரிக்கையா இருக்கலாம்

2. காவல் துறையை திசை திருப்புவதற்காக இருக்கலாம்.

3. சாதரணமாக ஒரு குழப்பத்தை விளைவிக்க இருக்கலாம்

இது மாதிரியான காரணங்களை எல்லாத்தையும் விட்டாச்சு. ஏன் அதிகமா பாதிப்பு ஏற்படலை? இது தான் அவங்க கவலை.

ஒரு விபத்தோட வீரியம் எந்த அளவுக்கு அதிகமகுதோ.. அந்த அளவுக்கு இவங்களோட டி.ஆர்.பி ரேட்டிங் ஏறுது. அது ஏறினா இவங்களுக்கு வர விளம்பரங்களோட எண்ணிக்கை அதிகமாயிருக்கும். அதிகமா காசு பார்க்கலாம். கூடவே இலவச இணைப்பா "பப்ளிசிட்டி" வேற கிடைக்கும். இது மாதிரியான தொலைகாட்சிகள் மக்களுக்கு செய்தியை கொண்டு தர நினைக்கிறாங்களோ இல்லையோ. நாட்டுல நடக்கிற சம்பவங்களோட பாதிப்பு அதிகமா இருக்கா இல்லையான்னு தான் அதிகம் கவலை படுறாங்க.

இதையெல்லாம் பார்த்தா வெறும் லாபத்துக்காகவும், சக நிறுவனங்களைவிட பெயர் சம்பாதிக்கவும் தான் தனியார் தொலைகாட்சிகள் இயங்குறாங்களோன்னு ஒரு கேள்வி எழாமல் இருக்குமா? இருக்காதா?

நீங்களே சொல்லுங்க....

எங்கிருந்து வந்தாயடி?

2008-07-19T12:48:00.003+05:30

எங்கிருந்து வந்தாயடி?
என் காலி
மன பாத்திரத்தில்
உன் காதல்
ரசத்தை ஊற்ற..
எங்கிருந்து வந்தாயடி?
உன் விழிக்
கணைகள் கொண்டு
என் மன
மதிலை சிதறடிக்க...
எங்கிருந்து வந்தாயடி?
என்
இதயச் சிப்பிக்குள்
நம்
காதல் முத்தெடுக்க...
எங்கிருந்து வந்தாயடி?
என் பூட்டிய
மன அறைக்கு
உன் காதலால்
சாவி நெய்தெடுத்து...
எங்கிருந்து வந்தாயடி?
என்
சோக இருட்டை
உன்
புன்னகையால் விரட்ட...
எங்கிருந்து வந்தாயடி?

மடையனடி நான்...
வந்தவளை
மனதின் வெளியிலேயே
நிற்க வைத்து
கேள்விகள் கேட்கிறேனே?
அதற்கும் உன்
மெளனப் புன்னகை தான் பதிலா?
கொஞ்சம்
என் மனதின் உள்ளே வா.
எனக்கும் கொஞ்சம்
காதல் கற்று கொடு.

கொடுத்து வைத்தவள்

2008-07-15T15:52:00.001+05:30

என் கவிதைகளை

படித்துவிட்டு..

"உன் காதலி

கொடுத்து வைத்தவள்"

என்கிறார்கள்.

அவர்களுக்கு தெரியுமா?

நான் எழுதிய
அனைத்து கவிதைகளையும்

என்னிடம் கொடுத்து வைததவளே

நீ தான் என்பது!!

விளைச்சல்

2008-07-09T18:30:00.001+05:30

கருகிய பயிரைக் கண்டு
காலமாகிப் போன விவசாயிக்கு,
கடைசியில் கிடைத்ததோ
வாய்க்கரிசி மட்டும்!

யாரிது?

2008-07-09T18:22:00.002+05:30

எவ்வளவு நேரம்

பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும்

பேசவில்லையே!!

அட...

இது நீ அல்ல‌

வெறும் பூவா!!

என் முதல் கவிதை

2008-07-09T18:14:00.002+05:30

எவர்த்தடுத்தாலும் தடுக்காவிட்டாலும்

காற்று வீசுவதை நிறுத்துகிறதா?

மொட்டு மலர்வதை நிறுத்துகிறதா?

தீ சுடுவதை நிறுத்துகிறதா?

மழை பொழிவதை கார்மேகம் நிறுத்துகிறதா?

நிலம் விளைவிப்பதை நிறுத்துகிறதா?

பூமி சுற்றுவதை நிறுத்துகிறதா?

சூரியன் ஒளி தருவதை நிறுத்துகிறதா?

அது போல், காதலியே!

நீ என்னை விரும்பினாலும்

விரும்பாவிட்டாலும்

நான் உன்னை விரும்புவதை

நிறுத்த மாட்டேன் - அதை

எவர்த்தடுத்தாலும் தடுக்காவிட்டாலும்

ரசனை

2008-07-09T18:08:00.003+05:30

முழு நிலவையும்,
நட்சத்திரங்களையும்
ரசிக்க யார் யாரோ இருக்கிறார்கள்.
என் தேவதை நீயிருக்க,
வேறு எதை பார்த்து
நான் ரசிப்பது?

தூரத்தில்....

2008-07-09T17:50:00.002+05:30

நாம்

அருகருகே இருந்தாலும்

தொலைவில்தான் உள்ளது

நம் மனங்கள்.

தொட்டுவிடும்

தூரத்தில் வானம் இருந்தாலும்

எட்டாத தூரத்தில் தானே

நிலவு

வலிமை

2008-07-09T17:44:00.003+05:30

என் கற்பனைத்திறன்
காதலால் -
கூராக்கப்பட்டு
காதலியால் -
மழுங்கடிக்கப்பட்டது.

ஞாபகம்

2008-07-09T17:26:00.001+05:30

உலகில் உள்ள

அனைத்து கவிதைகளையும்

படித்த ஞாபகம்

உன் பெயரைப் படித்த போது...

காலம்

2008-07-08T16:05:00.003+05:30

காதல் வரப்

பல யுகங்கள் ஆகலாம்.

ஆனால்,

காதல் வந்த பின்;

அந்த யுகமே

காதலுக்குள் நுழைந்து விடுகிறது.

காதலிக்காக

காத்திருக்கும் போது.....

மாயை

2008-07-08T15:49:00.002+05:30

எப்போது

என் சன்னல் வழியாக

உன் வீட்டைப் பார்த்தாலும்

உன் முகம் தான் தெரிகிறது

நீ அங்கு இல்லாத பொதும் கூட...

அதிர்வுகள் - 2

2008-07-08T15:45:00.002+05:30

என் உள்ளத்தில்

உறங்கிக்கொண்டிருக்கும்

உன் நினைவுகள்

விஸ்வரூபமெடுத்து

என் சிந்தனைகளை சிதறடிக்கின்றன.

எங்காவது உன் பெயர்

என் காதில் விழும் போது....

அதிர்வுகள் - 1

2008-07-08T15:29:00.003+05:30

உன்னைப் பார்க்கும் போதெல்லாம்
என்னுள் உருத்தெரியாத
காற்றுப் பந்து எழுகிறது.
நீ, எனக்காக
விட்டுக்கொடுத்த மூச்சுக்காற்றா அது?
என்னை நீ பிரியும் போது
உன் உடல் சேரத் துடிக்கிறதே!!

மின்னல்

2008-07-08T14:06:00.002+05:30

பகலில் கூட
மின்னலைப் பார்கிறேன்!!
அட,
உன் மூக்கின்
வைர மூக்குத்தி!

தடை

2008-07-08T13:53:00.002+05:30

அட

கண்ணீர் கூட

வர மறுக்கிறதடி...

அதற்கும் தடையாய்

என் கண்ணில்

நீ இருப்பதால்.

பிறப்பு

2008-07-08T13:32:00.001+05:30

என் காதல்

ஒவ்வொருமுறை

இறக்கும் போது,

பிறக்கிறது

ஒரு கவிதை...

முதல் காதல்

2008-07-08T12:56:00.002+05:30

வேண்டாம் என்று

தடுக்க நினைத்தாலும்,

வியர்வைத் துளிகள்

ஜனித்துக் கொண்டுதான்

இருக்கின்றன.

வேண்டும் என்று

அழைக்கத் தோன்றினாலும்,

நினைவுத் துளிகள்

விலகிக் கொண்டுதான்

இருக்கின்றன.

சொல்ல வேண்டும் என்று

ஆசைப்பட்டாலும்,

வார்த்தைகளின் கோர்வை

வெளிவராமல் தான்

இருக்கின்றன.

என் முதல் காதலை,

அவளிடம்

சொல்லத் தொடங்கிய போது...

வாசு - பீட்டர்

2008-07-05T15:45:00.002+05:30

என்னடா தேவதைகள் இழைல போய் பையனோட பேரு வருதுன்னு குழம்பாதீங்க. 'வாசு' - இது என் தோழி ரம்யாயாவை நான் கூப்பிடுற பேரு. ஏன்னா அவளோட முழு பேரு ரம்யா வாசுதேவன். இவ என்னோட தியாகராஜர் கல்லூரில மேலாண்மை படிச்சவ. அப்போ என்னோட வகுப்புல மொத்தமா மூணு ரம்யா இருந்தாங்க.

1. ரம்யா மீனாட்சி (ரம்யா)
2. ரம்யா (ஆர்.ஆர்.) - ஆர்.ரம்யா
3. ரம்யா வாசுதேவன் - வாசு

இப்படிதான் எல்லா ரம்யாவையும் தனி தனியா கூப்பிடுவோம்.

கல்லூரில முதல் நாள். வகுப்புக்கு போய் உட்கார்ந்து எத்தனை பொண்ணுங்க இருக்காங்கன்னு பார்த்தேன் (சும்மா ஒரு கணக்குக்கு தாங்க .. என்னது நம்ப மாட்டீங்களா.. சரி விடுங்க). ஆரம்பத்துல எங்க வகுப்புல மொத்தமே முப்பது பேர்தான். 15 பசங்க 15 பொண்ணுங்க. இந்த 15 பொண்ணுங்கள்ல எனக்கு நல்லா தெரிஞ்சவங்க ரெண்டே பேர் தான் இருந்தாங்க.

1. வாணி
2. ராதா

ஏன்னா இவங்க ரெண்டு பேரும் என் கூட நேர்முக தேர்வுக்கு வந்திருந்தாங்க. வகுப்பு ஆரம்பிச்ச உடனே ஒவ்வொருத்தரா அறிமுக படுத்திக்க சொன்னாங்க. வழக்கம் போலவே பொண்ணுங்க தான் முதல்ல. வாசுவோட முறை வந்தப்போ எனக்குள்ள ஒரு கேள்வி - இவ்வளவு ஒல்லியா ஒரு பொண்ணு இருக்க முடியுமா? ஒருவேளை ஒரு நாளைக்கு அரை வேளை சாப்பிடுவாளோன்னு?

வகுப்பு மேடைல ஏறி ஆங்கிலத்தில் பேச ஆரம்பிச்சா.... அப்படியே அசந்துட்டேன். அப்புறமா தான் தெரிஞ்சுது அவளும் திருச்சிதான்னு. அவ படிச்சது முழுக்க ஆங்கிலோ - இந்தியன் பள்ளிக்கூடத்துல தான். நம்ம வாய் சும்மா இருக்குமா, அவ பேசி முடிச்சிட்டு வந்த போது என் நன்பன் ராஜேஷ்கிட்ட சொன்னேன்(அவன் கும்பகோணம்) "சரியான பீட்டர் போல மாப்ள". அன்னைக்கு ஆரம்பிச்சு அவளை அடிக்கடி கூப்பிடுற பேர் "பீட்டர்" தான்.

அவ பேசுற தமிழுக்காகவே அவளை அடிக்கடி முழுக்க தமிழ்ல பேச சொல்வோம். அவ்வளோ காமெடியா இருக்கும். கல்லூரில இருந்த வரைக்கும் எங்களோட நட்பு ரொம்ப ஆழமானதா இல்லை. பொழுது போகலேன்னா அவளை கலாய்க்கிறது, வம்பிழுக்கிறதுன்னு போய்கிட்டு இருந்துச்சு. ஒரு முறை திருச்சில இருந்து படிக்க வந்தவங்க எல்லாரும் ஒண்ணா சேர்ந்து மதுரைல இருந்து திருச்சிக்கு கிளம்பினோம். வாசு அவளோட சாப்பாடு சாப்பிட்டு முடிக்கிறதுகுள்ள, நான் "ஒரு முழு சாப்பாடு, ரெண்டு சப்பாத்தி, ஒரு தயிர் வடை, அப்புறம் ஒரு மில்க் ஷேக்"ன்னு ஒரு கட்டு கட்டினேன். அப்பவும் நான் இப்ப போலவே ஒல்லியா தான் இருப்பேன். "அட பாவி இவ்வளொ சாப்பிடுற, ஆனா ஏன் இவ்வளோ ஒல்லியா இருக்க"ன்னு கேட்ட. நான் சொன்னேன் "ஒல்லியா இருக்கிறதை பத்தி நீ பேசாத... கொஞ்சம் வேகமா காத்து அடிச்சா நீ உடைஞ்சு போயிடுவ.. நீ என்னை ஒல்லியா இருக்கன்னு சொல்ற.. கொடுமை"

கல்லூரில இரண்டாம் வருடம் போகும் போது நாங்க ரெண்டு பேருமே மனித வள மேன்பாட்டுத் துறையை தான் எடுத்திருந்தோம். அந்த சமயத்துல தான் அவளை என்னோட தோழியா நினைக்க ஆரம்பிச்சேன். எப்பவுமே அவ கண்ணுல இருக்கிற சிரிப்பு எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். எங்க ரெண்டு பேருக்குமே பிடிச்ச இன்னொரு விஷயம் மாத்தி மாத்தி வம்பிழுக்கிறது. எதை பத்தியும் கவலை படாம "எப்படி சிவா எல்லார் கூடவும் மொக்க (கடலை) போடுற"ன்னு கேட்ட முதல் பொண்ணு இவதான். இவளுக்கு முன்னாடியும் சில பேர் கேட்டிருக்காங்க ஆனா அவங்க கிட்ட இருந்த அந்த தயக்கம் இவ கிட்ட கிடையாது.

கல்லூரி முடியறதுக்குள்ள அவளுக்கு வேலை கிடைச்சுது. எனக்கு ஒவ்வொரு முறையும் கடை சுற்றுல வாய்ப்பிலாம போகும். அப்போ கூட "எனக்கே வேலை கிடைச்சுடுச்சு.. உனக்கு கிடைக்காதா என்ன"ன்னு ஆறுதல் சொல்லுவா. கல்லூரி முடிஞ்சு முதல் வாரத்துலேயே எனக்கு வேலை கிடைச்சுது. அதுக்கு அப்புறம் அப்பப்போ சாட் பண்ணுவோம்.

எங்களோட நட்பு இறுக்கமானது இந்த வருஷத்துல தான் (2008). நான் பெங்களூர்க்கு வந்து வேலைல சேர்ந்ததுக்கு அப்புறம், அவ கூட பேசினேன். அவ டிசம்பர்லேயே வேலைய விட்டுட்டா. தினமும் சாட் பண்ண ஆரம்பிச்சோம். இந்த சமயத்துல தான் என்னை நல்லா புரிஞ்சுக்க முடிசுதுன்னு அவ சொல்லுவா. கொஞ்ச நாள் முன்னாடி சாட் பண்ணும் போது நீதான் கவிதை எழுதுறீல்ல என்னை பத்தி எழுதனும்னு தோணிச்சா உனக்குன்னு சண்டை போட ஆரம்பிச்சா (விளையாட்டுக்குதான்) ஆனா நான் ஏற்கனவே முடிவு பண்ணிட்டேன், கிடைக்காத காதலிக்காக நாம இவ்வளோ கவிதை எழுதுறோமே, கிடைச்ச ஒரு நல்ல தோழிக்காக ஒரு கவிதை எழுதாம இருக்கலாமன்னு. அவ கூட பேசிகிட்டே இருக்கும் போது அவ சொன்ன வார்த்தகளால் அப்பவே எழுதின கவிதை தான் இது.

எங்கே நான் போய் விட முடியும் உன்னை விட்டு
என் உயிர் தோழியே!
என் மேல் கோபப்படுவதை வெறும் பாசாங்கு
என தெளிவாய் சொல்லும்
உன் குறும்பு பொங்கும் கண்களை விட்டு
எங்கே நான் போய் விட முடியும்?
என் தலையில் நாலு தட்டு தட்டி திருத்தும் போது கூட
கண்களில் நீர் சுரக்கும் தோழியை விட்டு
எங்கே நான் போய் விட முடியும்?
புரியாத என் கவிதைகளை கூட
ரசித்து படிக்கும் அருமை வாசகி நீ அல்லவா!
எங்கே நான் போய் விட முடியும் உன்னை விட்டு?
சின்ன சின்ன கோபங்கள்; செல்லமான சினுங்கல்;
சீறி எழும் அன்பு; வெள்ளை மனது;
இவை அனைத்தையும் விட்டு விட்டு
நான் எங்கே நான் போய் விட முடியும்?
சொல்லடி என் தோழி!!
நில்லாமல் சுத்தும் கால சக்கரத்தோடு
நம் தோழமையும் பயணித்து கொண்டேதான் இருக்கும்.
தடையில்லாமல் பொழியும் உன் அன்பு வெள்ளம்,
என்னை பாசக் கடலில் கிடத்தாமல் போய்விடாது.
சொல்லடி என் தோழி...
இவை அனைத்தையும் விட்டு
நான் எங்கே போய் விட முடியும்?

அவளுக்கு சின்ன பிரச்சனையானாலும் என்கிட்ட வந்து சொல்லிட்டு இதை செய்யலாமா சிவான்னு கேட்டு செய்யுற அளவுக்கு என் மேல நம்பிக்கை வச்சிருக்கிற தோழியா அவ இருக்கா. என்னோட பங்குக்கு அவள் எப்பவும் சந்தோஷமா இருக்கனும். எனக்கு கடவுள் நம்பிக்கை இருந்தாலும் நான் அவர்கிட்ட வேண்டுதல் எதுவும் வைக்கிறதில்லை. எப்பயாவது வேண்டிக்க தோணினா அந்த வேண்டுதல் இவளோட சந்தோஷத்துக்காகவும் சேர்த்து தான் இருக்கும்.

என்னிடம் கேட்கப் பட்ட கேள்விகள் - 5

2008-07-05T15:32:00.003+05:30

5. பாலியல் பலாத்காரம், கற்பழிப்பு, வரதட்சணைக் கொடுமை போன்ற சமூக அவலங்களுக்கு என்ன காரணங்கள் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?

பாலியல் பலாத்காரம் என்றால் பெரும்பாலும் பெண்களுக்கு ஏற்படும் கொடுமையை சுட்டி காட்டுவதாகவே பலரும் கருதுகின்றனர். என்னை பொருத்த வரையில் அப்படி இல்லை, சிறுவர்கள், சிறுமிகள், ஆண்கள், பெண்கள், முக்கியமாக திருமங்கையர் இவர்களுக்கு ஏற்படும் கொடுமைகளுக்கு மொத்த பெயர் தான் பாலியல் பலாத்காரம். என்ன சிவா ஆண்களையும் சேர்த்துவிட்டீர்கள் என்று கேட்பவர்களுக்கு.. ஆண்களும் வன்கொடுமைகளுக்கு ஆளாகின்றனர்..தேடிப்பாருங்கள் அது பற்றிய சேதிகள் கிடைக்கும். அதிலும் படைப்பில் பிழையானதால் பிறக்கும் திருமங்கையர்க்கு ஏற்படும் கொடுமைகள் சொல்லி மாளாது.

கற்பழிப்பு, வரதட்சனைக் கொடுமை ஆகியவை பெண்களுக்கு ஏற்படுவது.. காரணங்கள் என்ன?

ஒருவரின் குணம், அவர் வளரும் சூழல், சுற்றி நடக்கும் விடயங்கள், பழகும் நபர்கள் ஆகியவற்றால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன அல்லது இவை தான் முக்கிய காரணிகளாக இருக்கின்றன. பாலியல் பலாத்காரத்தை எடுத்துக் கொண்டால், ஒருவர் தான் பார்த்த சம்பவங்கள், பழகிய நபர்கள், அவர்கள் மூலமாக அவர் மனதுக்குள் ஏறிய எண்ணங்களால் ஏற்படுகின்றன.
வரதட்சனைக் கொடுமைக்கு முக்கிய காரணம், கொடுமை படுத்துபவரின் காலத்தில் நடந்த நிகழ்வுகள், அவர் கூட பழகும் நபர்களின் தவறான வழிகாட்டுதலின் பெயரால் ஏற்படும் மன மாற்றங்கள், இவையே முக்கிய காரணங்கள் ஆகும். (பணத்தாசையும் இதில் அடங்கும்)

எப்படி தடுத்து நிறுத்துவது?

வரதட்சனைக் கொடுமையை கூட ஓரளவு முயற்சி கொண்டு நிறுத்தி விடலாம். ஆனால் பாலியல் பலாத்காரத்தை தடுப்பது அவ்வளவு சுலபமல்ல. ஏனென்றால், பாலியல் பலாத்காரத்தில் ஈடுபடும் நபர்கள் உளவியல் ரீதியாக சிறிய வயதிலிருந்தே பாதிக்கப்பட்டவராக இருப்பார். அப்படிபட்ட செயலை செய்வதற்கான சூழல் அமைந்து விடலாம். இவற்றை கண்டுபிடிப்பதும், கட்டுப்படுத்துவதும் பெற்றொர் கையிலும், ஊடகங்களின் கையிலும் தான் இருக்கிறது.

ஏனெறால் ஊடகங்கள் ஒளிப்பரப்பும் பல விடயங்கள் பிஞ்சு மனதில் சுலபமாக பதிந்து விடுகின்றன. வன்முறை காட்சிகள், ஆபாசப் பாடல்கள், கிறுக்குத்தனமான நெடுந்தொடர்கள், இணையம், பத்திரிக்கைகளில் வரும் வன்முறை சம்பவங்கள்(அதுவும் ஒரு சில செய்தித்தாள்களில் வெட்டு, குத்து, சதக் சதக், என்று வர்ணனைகளோடு செய்திகள் வரும்.. ) இவை அனைத்தும் சிறுவர் மனதில் எளிதாக பாதிப்பை ஏற்படுத்தக் கூடியவை. இவர்கள் மனது வைத்தால் மிகக் கடினமான இந்தக் காரியம் கொஞ்சம் சுலபமாக முடிக்கலாம்.

கேட்பார்களா????

என்னிடம் கேட்கப் பட்ட கேள்விகள் - 4

2008-07-05T15:18:00.006+05:30

4. அரசியலில் அதிக இளைஞர்கள் வராததற்கு என்ன காரணங்கள்?? உங்கள் எண்ணங்களை சொல்லுங்கள்?

இன்றைய தலைவர்களை நாம் எடுத்துக் கொள்வோம். அவர்கள் என்ன நாற்பது வயது கடந்தா அரசியலுக்கு வந்தார்கள்? இன்று நாம் காணும் பல மூத்த அரசியல்வாதிகள் இளைஞர்களாக இநுக்கும் போது அரசியல் அரிச்சுவடிகள் படித்து, அடி வாங்கி, சிறையில் கிடந்து அரசியலில் இன்று சிறந்த ராஜ தந்திரிகளாக இருக்கிரார்கள். ஒரு சில தலைவர்கள மக்கள் ஊடகமான வள்ளித்திரையிலிருந்து, அனுபவமான தலைவர்களுடன் சேர்ந்து அவர்களும் தலைவர்களாகி இருக்கிறார்கள். இன்றைய சூழலில் பார்த்தோம் என்றால் அவர்களின் மகன்கள், மகள்கள், பேரர்கள், பேத்திகள் என்று வாரிசுகளில் மட்டும் தான் (இல்லை பெரும்பாலான ) இளைய தலை முறையினரை காண முடிகிறது.
ஏனிந்த நிலை? ஒரு மூத்த அரசியல்வாதியின் வாரிசாக இருந்தால் மட்டும் தான் அரசியலில் நுழைய முடிகிறதே. என்ன காரணங்கள்?

1. ஈடுபாடின்மை
எத்தனை இளைஞர்கள்(என்னையும் சேர்த்து தான்) இன்றைய அரசியலில் ஈடுபாடு உள்ளவர்களாக இருக்கிறார்கள்(எனக்கு சிறிதளவு உண்டு). சரி ஓட்டு போடத்தான் எவ்வளவு பேர் வருகிறார்கள். படித்தவர்கள் ஆகட்டும், படிக்காதவர்கள் ஆகட்டும் ரோட்டோர டீக்கடை, அல்லது காபி கடை, இத்துடன் அவர்களின் அரசியல் முடிந்து விடுகின்றன(விவாதம் மட்டும்). இராமன் ஆண்டால் என்ன இராவணன் ஆண்டால் என்ன என்ற மன போக்கு தான் பெரும்பாலும் நிலவி வருகிறது. கல்லூரி மாணவர்கள் இட ஒதுக்கீடு பிரச்சனையுடன் அரசியலை முடித்து விடுகிறார்கள், வேலைக்கு போகிறவர்கள் விலைவாசியோடு நிறுத்தி விடுகிறார்கள். என்னை பொருத்த வரையில் ஈடுபாடின்மை தான் முதற் காரணமாக தெரிகிறது.

2. தடங்கல்
சரி, ஒரு இளைஞர் முழு அரசியல் ஈடுபாட்டுடன், மிகவும் நல்ல எண்ணத்துடன் அரசியலில் நுழைகிறார் என்று வைத்துக் கொள்வோம். எவ்வளவு பிரச்சனைகளை அவர் சந்திக்க வேண்டியிருக்கும். முதல் பிரச்சனை வீடு, குடும்பத்தார். எந்த ஒரு இளைஞராவது நான் அரசியலுக்கு தான் போவேன் என்று வீட்டில் சொல்லட்டும், "விளக்குமாறு பிஞ்சிரும், ஒழுங்கா வேலைக்கு போற வழியப் பாரு" இது தான் பதிலாக கிடைக்கும்.(வார்த்தை பிரயோகம் அதிகப்படியாக இருந்தால் மன்னிக்கவும்).

சரி, வீட்டில் முழு ஒத்துழைப்பு இருந்தால் மட்டும் போதுமா! அவர் எந்த கட்சிக்கு போனாலும் முதலில் அவர்கள் தரும் வேலை சுவரொட்டி ஒட்டுவது, கூட்டத்திற்கு ஆள் சேர்ப்பது அடுத்த நிலை, இவற்றை எல்லாம் தாண்டி அவர் முழு அரசியலுக்கு வரும் போது அவர் வயது ஐம்பதை தாண்டி இருக்கும். அப்படியே மிகவும் இளைய வயதில் மக்கள் செல்வாக்கு கிடைத்தாலும் அந்தப் பகுதியில், அதே கட்சியில் உள்ள மூத்த அரசியல்வாதி அவரை வளர விட்டு விடுவாரா என்ன! வளர விட்டால் அவர் இடம் போய் விடுமே.

சரி எப்படியோ வளர்ந்து விடுகிறார், சிறிய வயதிலேயே ஒரு நல்ல அரசியல்வாதி என்று பெயரெடுக்கிறார். எவ்வளவு நாள் அவர் அப்படியே இருப்பார். ஐயா, கறை படியாத கை என்று அரசியலில் ஒன்று கிடையவே கிடையாது(காமராஜர், கக்கன் காலமெல்லாம் போச்சு). அவராக இலஞ்சம் வாங்காவிட்டாலும் வாங்க வைத்துவிடுவார்கள், இது தான் இன்றைய அரசியல்.

இவ்வளவு பிரச்சனைகளில் ஒன்று கூட இல்லாமல் ஒருவர் மட்டும் வெகு சீக்கிரமாக வளர முடியும், அவர் திருவாளர் தாதா (அ) ரெளடி மட்டும்தான்.

3.கட்சிகள்
இது என்ன அமெரிக்காவா, இரண்டு கட்சிகளை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு அரசியல் நடத்துவதற்கு. இன்று இந்தியாவில் எத்தனை கட்சிகள் என்று யாராவது சொல்ல முடியுமா(இதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது என் நீண்ட நாள் அவா. யாராவது உதவி பண்ணலாம்). எந்த அடிப்படையில் ஒருவர் கட்சியை தேர்ந்தெடுக்க முடியும். இந்த குழப்பம் தீர்ந்தாலே பல இளைஞர்கள் அரசியலுக்கு வருவார்கள்

என்னிடம் கேட்கப் பட்ட கேள்விகள் - 3

2008-07-05T15:00:00.003+05:30

3.வேலையில்/வாழ்க்கையில் இப்படி நடந்துவிட்டதே/நடக்கும்படி ஆகிவிட்டதே என்று நீங்கள் மிக மனம் நொந்த விசயம்??

இந்த கேள்வியை பாத்துட்டு என்ன பதில் சொல்றதுன்னு நிறைய நேரம் யோசிச்சேன். எவ்வளவோ விஷயங்கள் என்னோட 25 வருஷ வாழ்க்கைல நடந்து முடிஞ்சிடுச்சு. எனக்கு நினைவு தெரிஞ்ச நாள்லேர்ந்து நான் பெரும்பாலான நேரம் மகிழ்ச்சியா தான் இருந்திருக்கேன். சில காலம் ரொம்பவும் நொந்தும் போயிருக்கேன். ஆனா இந்த விஷயம் கொஞ்சம் மறக்க முடியாதது.

நான் என் முதுகலைப் படிப்பில் இருந்த சமயம். நேர்முகத் தேர்விற்காக டி.சி.எஸ்(TCS) இல் இருந்து வந்திருந்தனர். இரண்டு சுற்றுகளை எளிதாக கடந்த நான் மூன்றாவது சுற்றில் முட்டாள்த்தனமாக வெளியேறினேன். காரணம், எனது அவசரமும், அந்த அவசரத்தில் நான் அளித்த பதில்கள்தான். எளிதான கேள்விகளைக் கூட குழப்பத்தின் காரணமாக எதிர் கொள்ள முடியாமற் போனது. அன்று கொஞ்சம் நிதானம் காட்டியிருந்தால், இந்நேரம் டி.சி.எஸ் இல் இருந்திருப்பேன். அதற்காக வருத்தப்பட்டதை விட, நான் கற்றுக் கொண்டது நிறைய. அதற்கு காரணம் என்னை நேர்முகத் தேர்விற்கு அழைத்த திரு. வாசுதேவனையே சாரும். எந்த இடத்தில் தவறு செய்தேன், என்ன தவறு செய்தேன் , என்று பொருமையாக அவர் விளக்கியது எனக்கு இன்றும் உதவியாக இருக்கிறது. என்ன தான் சமாதானம் சொன்னாலும் வேலை விஷயத்தில் அதிகம் மனம் நொந்தது இந்த விஷயத்திற்காக.

வாழ்க்கையில் மனம் பல விஷயங்களுக்காக மனம் நொந்து போயிருக்கிறேன்.

என் உயிர்க் காதலியின் மரணம் - அந்த இழப்பில் இருந்து முழுவதுமாக நான் இன்னும் வெளிவரவில்லை.

அதன் பின் நிகழ்ந்த என் காதல் தோல்வி. அதிலிருந்து வெளி வந்துவிட்டேன்.
எனக்கு கிடைத்த நன்பர்கள் தான் இந்த வாழ்வில் நான் அடந்திருக்கும் பெருஞ்செல்வங்கள். ஒவ்வொரு முறை நான் துவண்டு விழப் போகும் போது பல தோள்கள் என்னை தூக்கி நிருத்தியிருக்கின்றன. அவர்ககளுக்கு வெரும் வார்த்தைகளால் நன்றியை சொல்லமுடியாது. அதை அவர்கள் விரும்பவும் மாட்டார்கள்.

என்னிடம் கேட்கப் பட்ட கேள்விகள் - 2

2008-07-05T14:35:00.005+05:30

2. நட்பைக் கூட கற்பைப் போல எண்ணுவேன். இதைப் பற்றி தங்கள் கருத்து? ஆண் நட்பு, பெண் நட்பு, ஆண்-பெண் நட்பு உங்கள் பார்வையில்...??

இதுக்கு நான் என்ன பதில் சொல்லுறதுனே தெரியல.. நன்பர்கள் என் வாழ்வில் ஒரு அங்கம். இன்னும் சொல்லப் போனால் நன்பர்கள் இல்லாமல் என் வாழ்க்கையே கிடையாது. எவ்வளவு பேர் எனக்கு நன்பர்களாக இருக்கின்றனர் என்பதை கூட கணக்கிட முடியாது. இரண்டு பள்ளிகள், இரண்டு கல்லூரிகள், அன்புடன், ஆர்க்குட், கிட்டத்ட்ட இருபது ஆண்டுகள் இந்த இடங்களில் மட்டும் எவ்வளவு பேர் கிடைத்திருப்பார்கள். கல்லூரியில் சீனியர், ஜூனியர், அடுத்த துறையில் உள்ள நன்பர்கள், பல கல்லூரிகளுக்கு செல்லும் போது அதில் கிடைத்த நன்பர்கள்.. இப்படி சொல்லிகிட்டே போகலாம். "எனக்கு இந்நேரம் ஒரு நன்பர்கள் கூட இல்லை என்றால்..." என்பதையே என்னால் சிந்தித்து பார்க்க முடியாது. நட்பு எனக்கு உயிர் போன்றது. காதலுக்கு கூட முகத்துக்கு முகம் பார்க்க வேண்டிய கட்டாயம் உண்டு. அது நட்புக்கு தேவை இல்லை. எங்க அப்பா அடிக்கடி சொல்வார்.. உனக்கு எவ்வளவு நன்பர்கள் இருக்காங்கங்கிறது பெரிசு இல்லை.. எல்லாருக்குமே நீ உண்மையா இருக்கியா இல்லையாங்கிறது தாண்டா பெரிசுன்னு. இன்னைக்கு வரைக்கும் நான் அப்படித்தான் இருக்கேன். என்ன ஒரே மன வருத்தம்.. என்னோட இணைய நன்பர்களில் பெரும்பாலானவர்களை நான் பார்த்தது இல்லை. ஒரு சில பேரை சந்திச்சு இருக்கேன், அதுவே ரொம்ப சந்தோஷமான விஷயம். ராஜசேகர் அண்ணா, தீனதயாளன் சிவம், பரநீதரன், காந்தி அக்கா, மதுமிதா அக்கா, மீரான் அன்வர், ரசிகவ் ஞானியார், தமிழ்த்தேனி ஐயா, இராணன் அண்ணா, நட்சத்திரா அக்கா, குலாம் ரசூல், சீனா சார் இப்படி சில பேர்களை நேர்ல சந்திச்சு மகிழ்ந்திருக்கேன்.

ஆண் நட்பு, பெண் நட்பு, ஆண்-பெண் நட்பு

நட்பு என்று வந்த பிறகு ஆண் நட்பாவது , பெண் நட்பாவது... எனக்கு எல்லாமே ஒன்றுதான்.. எனக்கு ஆண் நன்பர்களும் உண்டு, பெண் நன்பர்களும் உண்டு. நான் பள்ளியில் படித்த போதும், கல்லூரியில் படித்த போதும் இருந்த நன்பர்கள் இன்றும் இருக்கிறார்கள். ஆண் - பெண் நட்பு என்பது ஒன்றும் தவறல்ல, அது நட்பாக இருந்தால்(காதலாக இருந்தால் தப்பா என்று கேட்காதீர்கள், என்னை பற்றி தெரிந்தவ்ர்கள் என்னிடம் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்க மாட்டார்கள்)
இன்று 'கேர்ள் ஃபிரண்ட் அல்லது பாய் ஃபிரண்ட்" என்று அமெரிக்க கலாச்சாரத்தை ஒத்து ஒரு விதமான நட்பு தோண்றி வருகிறது. அது நட்பா, காதலா, காமமா என்று அவருக்கும் தெரியாது, மற்றவர்களுக்கும் தெரியாது. அது பற்றி நான் இங்கு பேசவில்லை. கேள்வி கேட்டவர் (ராதிகா அக்கா) "ஆண் - பெண் நட்பு" என்று இதை குறிப்பிட்டிருக்க மாட்டார்கள் என்ற நம்பிக்கையுடன்.

ஆண் பெண் நட்புக்கு என் வாழ்வில் இருந்தே ஒரு சிறிய எடுத்துக்காட்டு.

ஒரு முறை எங்கள் கல்லூரியில், எங்கள் துறையில் ஒரு விழா நடத்தினோம். நாமதான் டிசைனர் ஆச்சே, அலங்கரிப்பு வேலைகளில் ஒரு ஐந்து பேர் ஈடுபட்டோம். நாங்கள் கடைசியாக எடுத்துக் கொண்டது ரங்கோலி. இது சும்மா கோலமாவில் போடுவதாக எண்ணமே இல்லை. மீன் தொட்டியில் போடும் சிறு கற்களுக்கு வர்ணம் கொடுத்து அதை உபயோகிக்க திட்டம். ரங்கோலியின் அளவு 6க்கு 6 அடி. சுமார் ஐந்து மூட்டை கற்கள். ஒரு சிறிய பானையில் போஸ்டர் கலர் கொண்டு கையினால் கலக்கினால்தான் நிறம் சரியாக பரவும். கிட்டதட்ட அந்தக் கற்களுக்கு ஒரு வாரம் வர்ணம் கொடுத்தோம். அந்த ஒருவாரத்திற்குள் எங்கள் ஐவர் கைவிரல்களிலும் நகங்கள் தேய்ந்து சாப்பிட முடியாத நிலைமை. எங்கள் அனைவருக்கும் உணவளித்தது எங்கள் நன்பர்கள் அதுவும் தோழிகள். அந்த தோழிகளை என் தாய்க்கு சமமாக வைத்து தான் நான் பார்க்கிறேன். நட்பு காதல் ஆகலாமா.. ஆக கூடாதா என்பது இன்று பலரும் விவாதிக்கும் விஷயம். எனக்கு அந்த சூழ்நிலை வந்த போதும் நான் குழம்பி தான் போனேன். அந்த காதல் கைகூடவில்லை என்பது வேறு விஷயம். நான் பலரின் மீது காதல் கொண்டாலும் ஒரே ஒரு முறைதான் ஒரு தோழியுடன் காதல் வந்தது. ஆண் பெண் நட்பு வெறும் நட்பாகவோ, அவர்களின் இடையே மலரும் காதலுக்குள்ளோ, கனவன் மனைவி உறவிலோ கண்டிப்பாக இருக்கும், இருக்க வேண்டும்.

என்னிடம் கேட்கப் பட்ட கேள்விகள் - 1

2008-07-05T10:08:00.009+05:30

1. இந்தியன் என்று நீங்கள் பெருமைப்படும் சில விசயங்கள் (4/5). தமிழன் என்று பெருமைப்படும் சில விசயங்கள்

இந்தியன் என்று நீங்கள் பெருமைப்படும் சில விசயங்கள்

மூளை வளம்

மூளை வளம் அல்லது அறிவு வளம் [ஆங்கிலத்தில்(Intellectual Capital) ]. 1990க்கு முன்பு இருந்த இந்தியா வேறு, அதற்கு பின் வந்த/வரும் காலங்களில் இருந்த/இருக்கும் இந்தியா வேறு. உலகமயமாக்கல் வந்த பின் இந்தியரின் அறிவுத்திறன் செல்லாத நாடே இல்லை என்று சொல்லலாம். அதனால் பெரிதும் பயனடைந்தவர்கள் கணினித் துறையைச் சார்ந்தவர்கள். அப்படியானால் மற்ற துறையினரின் அறிவுத்திறன் பரவவில்லையா? என்று ஒரு கேள்வி எழும். பரவியது, இனியும் பரவும் என்பது தான் என் பதில். இயற்பியல்,வேதியல், உயிரியல், கணிதம், அணு ஆரய்ச்சி, விண்ணியல் என அனைத்து துறைகளிலும் நம் பங்கு உலகளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்திருக்கிறது. இல்லையென்றால் இன்று நம்மோடு அமெரிக்கா பேச்சு வார்த்தை நடத்துமா, இல்லை சீனா நட்பு கரம் நீட்டுமா. அங்கிலம் பேசும் கிழக்கு நாடுகளில் நம்மை போன்று சிறந்த முறையில் ஆங்கிலம் பேசுபவர்கள் கிடையாது. அந்த ஒரு திறமையின் மூலம் நம் நாடு சம்பாதிக்கும் பணம் பல கோடிகள். இந்திய செவிலியர்கள் தான் மிகவும் அன்பாக நடந்து கொள்கின்றனர் என்பதால் அனைத்து நாட்டு மருத்துவமனைகளிலும் இந்தியச் செவிலியர்கள் சிறப்பாக பணியாற்றுகின்றனர். நம்முடைய மூளை வளத்தால் நாம் அடைந்த பயன் நாற்பது ஆண்டுகளின் வளர்ச்சியைவிட(1947- 87) 17 ஆண்டுகளில் கிடைத்த வளர்ச்சி அதிகம்.

உழைப்பு

இந்தியர்கள் மாதிரி உழைப்பவர்கள் கிடைப்பது மிக கடினம். இதை நான் சொல்லவில்லை பல நாடுகளின் தொழிலதிபர்கள் சொல்கின்றனர். என்ன தான் சீனர்கள் நம்மை ஒத்து உழைக்கும் திறனைக் காட்டினாலும், நம்மை விட குறைவான ஊதியத்தில் வேலைப் பார்த்தாலும், நம்முடைய திறமை அவர்களை ஓரம் கட்டச் செய்கிறது. நம் கண்ணுக்கு வேண்டுமென்றால் அரசு ஊழியர்கள் மந்தமாக உழைப்பது போல் தோண்றும். ஆனால் நம் இரயில்வே ஊழியர்கள் போல் உழைக்க முடியாது. இதுவும் நாம் சொல்லவில்லை வெளியிலிருப்பவர்கள் தான் சொல்கின்றனர். மற்ற நாடுகளை விட நாம் உழைப்பது 2 முதல் 8 மடங்கு அதிகம்(எங்கோ படித்தது!!)

சகிப்புத்தன்மை

இதை பற்றி கேட்கவே வேண்டாம். வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் நம்மை போண்று சகிப்புத்தன்மை கொண்டவர்கள் யாரும் இல்லை. எவ்வளவு பிரச்சனைகள்? எவ்வளவு ஏமாற்றங்கள்? எத்தனை வறுமை? எத்தனை கொடுமை? இவை எல்லாவற்றையும் சகித்துக் கொண்டு இருக்கிறோம் என்றால், எவ்வளவு பெரிய விடயம். மதங்கள், அரசியல்வாதிகள், தாதாக்கள் என பலரும் ஒரு கடைநிலை இந்தியன் முதல் பெரிய கோடீஸ்வரர்கள் வரை செலுத்தும் அதிகாரம், அட்டூழியம் என அனைத்தையும் தாங்கிக் கொண்டு, அடுத்த நாளை எதிர்பார்க்க தயாராகும் மக்கள் தான் நாம். வெளிப்பார்வைக்கு வரும் அவலங்களை எதிர்க்காமலும் நாம் இருக்க மாட்டோம். இந்த சகிப்புத்தன்மை தான் நாம் எங்கு சென்றாலும், நாம் செல்லுமிடத்தின் தட்பவெப்ப நிலையோ, அரசியல் சூழல்களோ, உணவோ மக்களோ அனைவரையும், அனைத்தையும் எதிர் கொள்ளும் சக்தியை கொடுக்கிறது.

வேற்றுமையில் ஒற்றுமை

நம் நாட்டில் வேற்றுமை இல்லாத இடம் ஒன்றே ஒன்று கூறுங்கள்.. முடியாது.. நிலம், நீர், காற்று, மொழி, மதம், சாதி, கலாச்சாரம், படிப்பு, பணம், பொருள், படை, பதவி... எல்லாவற்றிலும் நம்மால் வேற்றுமையை உணர முடியும். இது தவறு இல்லை. இதுதான் இயற்கை. நூறு கோடிக்கு மேல் மக்கள் தொகை, நூற்றுக் கணக்கான மொழிகள், சாதிகள், இனங்கள் இவையெல்லாம் ஒரே நாட்டில் இருக்கும் போது வேற்றுமைகளை தடுப்பேன் என்பது ஏமாற்றுத்தனம், வேற்றுமைகளே இல்லை என்பது கண்மூடித்தனம். இவைதான், இந்த வேற்றுமைகள் தான் நமது தனித்துவம், பாரம்ப்பரியம். அதற்காக வேற்றுமைகளின் பாதகங்களை நான் ஆதரிப்பதாக நினைக்க வேண்டாம். ஒதுக்கபட்டவர்கள் என்பது என்னை பொருத்த வரையில் இல்லாத ஒன்று. இவையெல்லாம் தாண்டி ஒரே ஒரு உணர்வு, இந்தியன் என்னும் ஒரே ஒரு உணர்வு நம்மை எல்லாருடனும் கட்டிவைக்கிறது. கிரிகெட் ஆனாலும் சரி கார்கில் ஆனாலும் சரி இந்த உணர்வுதான் நம்மை ஒன்றாக்குகிறது. இந்த ஒரு உணர்வுதான் மதத்தையும், மொழியையும், மாநிலங்களையும், கலாச்சாரங்களையும் தாண்டி நம்மை ஒரே தாயின் பிள்ளைகள் என்று எண்ணச் சொல்கிறது.

சுதந்திரம்

சுதந்திரம்.. இது மட்டும் இல்லையென்றால் நம் நாடு எங்கோ போயிருக்கும், மிகச் சீக்கிரத்தில் வளர்ச்சியடைந்திருக்கும் என்று பலரும் சொல்ல நான் கேட்டிருக்கிறேன். என்னை பொருத்த வரையில் இப்படி நம்மால் பேச முடிகிறதே, நாம் சுதந்திரம் மட்டும் அடைந்திருக்காவிட்டால் இப்படி பேச முடியுமா? நம் சுதந்திரம் நமக்கு என்ன வழங்கியிருக்கிறது. யாரையும் நம்மால் கேள்வி கேட்க முடியும். அது பக்கது வீட்டில் வசிப்பவராகட்டும், இல்லை நாட்டின் குடியரசுத்தலைவர் ஆகட்டும், என்ன கேள்வி வேண்டுமானாலும் கேட்கலாம். மேடையேறி யாரை வேண்டுமானாலும் பாராட்டலாம், யாரை வேண்டுமானாலும் எதிர்க்கலாம். சங்கிலிபட்டியிலிருந்து கொண்டு சதாமை தூக்கில் போட்டது தவறு என்று வாதாடலாம். இது சரியா தவறா என்று நான் வாதிடப் போவது இல்லை. இது தான் நமக்கு அளிக்கப்பட்ட சுதந்திரம்.. அதை எப்படி உபயோகப்படுத்துகிறோம் என்பதை நாம் இந்த இழையில் வாதிட வேண்டாம்.. இது மாதிரி நான் உங்களிடம் என் கருத்துகளைப் பறிமாறிக் கொள்வதும் என் சுதந்திரம் தானே :).. நாம் வாய் நிறைய வெற்றிலைப் போட்டு, அதில் தடவிய சுண்ணாம்பை விளக்கு கம்பத்தின் மீது தடவலாம், நடு சாலையி துப்பலாம்.. இந்த உலகில் இவ்வளாவு சுதந்திரம் உள்ள நாடு எங்காவது உள்ளதா.. சொல்லுங்கள்.. மீண்டும் சொல்கிறேன் இதில் நான் சொன்ன விடயங்கள் சுதந்திரம் என்னும் பொருள் பற்றி மட்டுமே தவிர இவற்றை எல்லாம் நான் ஆதரிக்கிறேன் என்று சொல்லவில்லை.

தமிழன் என்று பெருமைப்படும் சில விசயங்கள்

தமிழ்

தமிழன் என்று நமக்கு பெயர் வந்ததே தாய் தமிழால் தானே. தமிழனுக்கும் மட்டுமல்ல இந்த உலகத்தில் வாழும் மக்கள் பேசும் மொழியை வைத்துதானே அவர்கள் அறியப்படுகிறார்கள். அதிலும் நம் தமிழின் பெருமையை என்னவென்று சொல்ல.. தொன்மையானது, எளிதானது, பல மொழிகளுக்கே தாயானது, உலகம் முழுதிலும் உள்ளவர்கள் படிக்க ஆசைப்படுவது, காலத்தால் அழியாதது.. இன்னும் சொல்லிக்கொண்டே போகலாமே.. ஒரே வரியில் பாரதிதாசன் சொன்னார் "தமிழ் எங்கள் உயிருக்கு நேர்" இதற்கு மேலாகவா நான் சொல்லப் போகிறேன்.

கலாச்சாரம்

உலகத்தில் மிகப் பழமையான கலாச்சாரங்களில் முதன்மையாக இருப்பது நமது கலாச்சாரம். மற்ற கலாச்சாரங்கள் பல கலாச்சாரங்கள் ஒன்றாகியோ(அமெரிக்க கலாச்சாரம் போல்) இல்லை மற்ற கலாச்சாரங்களை அழித்தோ உருவாயின. நமது கலாச்சாரம் மட்டும் தானே, தானும் உயர்ந்து மற்ற கலாச்சாரங்களையும் உருவாக்கியது. கேரளம், கன்னடம், ஆந்திரம் என பல கலாச்சாரங்களுக்கு உயிர் கொடுத்து தானும் வளர்ந்து கொண்டிருப்பதுதான் தமிழ் கலாச்சாரம். எவராவது நமது கலாச்சாரத்தின் தொன்மையை அது தோண்றிய காலத்தை கணித்து கூற முடியுமா..

"கல் தோண்றி மண் தோண்றா காலத்தே முன் தொண்றிய"

இது தான் நமது கலாச்சாரத்தின் பெருமை. இன்றைய நிலைமை நமக்கு அச்சத்தை தந்தாலும் கூட.. இநத அண்டம் அழிந்து மீண்டும் தோண்றினாலும் அப்போதும் இருக்கும் அதுதான் நமது கலாச்சாரத்தின் பெருமை.

வீரம்

தமிழரின் வீரத்தை பற்றி என்னவென்று சொல்ல... சேர, சோழ பாண்டிய மன்னர்கள், என எவ்வளவு வம்சங்கள், எவ்வளவு பெரிய வீரர்கள், எத்தனைச் சிறந்த மன்னர்கள், எவ்வளவு பொன்னான ஆட்சி காலங்கள். தென்னிந்தியாவிலிருந்து வேறு எவராவது இமயம் வரை போர்தொடுத்து வெற்றியோடு திரும்பியதுண்டா.. இந்தியாவில் வேறு எந்த மன்னனாவது கடல் கடந்து இலங்கை, ஜாவா, சுமத்திரா, மியான்மார் என்று தன் ஆட்சியை நிறுவியதுண்டா... ராச ராசன் போல், நெடுஞ்சேரலாதன் போல், சுந்திரபாண்டியன் போல், மகேந்திர மன்னனை போல் வீரமிக்கவர்கள் வேறு யார் இருக்கிறார்கள். இன்றும் கார்கில் போரென்ன, பங்களாதேசத்தின் விடுதலைப் போரென்ன தமிழன் வீரம் பகராத இடம்தான் உண்டோ!!

இலக்கியம்

"தமிழுக்கு அமுதென்று பேர்"

எத்தனை சிறந்த உண்மையிது. "தமிழ், தமிழ், தமிழ், தமிழ்" என்று தொடர்ந்து கூற தொடங்கினால் வாயில் தானகவே "அமிழ்து" என்று வரும்.

திருக்குறள் போல ஒரு நூல் இனி எவராவது படைக்க முடியுமா.. அகநானூறு, புறநானூறு, ஐம்பெருங்காப்பியங்கள், ஐஞ்சிறுங்காபியங்கள், பத்து பாட்டு, எட்டுதொகை, அப்பப்பா... எத்தனை சிறந்த இலக்கியங்கள். கம்ப இராமாயணத்தையும், சிலப்பதிகாரத்தையும் போல வேறெங்காவது உவமைகள் சொல்லப் பட்டிருக்குமா? தமிழர்கள் போல் கவிதைகள் எழுதுபவர்கள் எவரும் இலர்.. இதுதான் இன்றைய நிலைமை . சங்கம் வைத்தல்லவா தமிழ் போற்றபட்டது. மூன்று தமிழ்சங்கங்களிலிலும் பாடாத கவிதைகள் உண்டா, சொல்லாத காவியங்கள் உண்டா, படைக்காத காப்பியங்கள் உண்டா.. இன்றும் கூட எத்தனை பேர் கலைஞர், வாலி, அப்துல் ரகுமான், வைரமுத்து, என எவ்வளவு பேர். இன்றைய தமிழ்நாட்டில் என்னைப் பொருத்த வரை கவிதை எழுதும் தமிழர் கவிதை எழுதாத தமிழரை விட அதிகம் தான்

பண்பாடு

"தமிழன் என்றோர் இனமுண்டு. தனியே அவனுக்கொரு குணமுண்டு"

"வந்தாரை வாழ வைக்கும் தமிழ்"

தமிழர் பண்பாடு தனிச் சிறப்பானது. உலகின் மிக சிறந்த பண்பாடுகளாக இரு பண்பாடுகள் கூறப் படுகின்றன. ஒன்று ஜப்பானின் பண்பாடு, மற்றொன்று நம்முடையது. வரவேற்பு, விருந்தோம்பல், பெரியோர்க்கு மரியாதை, சிறியோர்க்கு ஒழுக்கம், தனி மனித ஒழுக்கம், சமூக கடமை ஆற்றுதல், வறிந்தோர்க்கு உதவி, சுய மரியாதை, வீரம், கருணை என எவ்வளவு விடயங்கள் நமது பண்பாட்டில். நமக்கு உணவு இல்லையெனினும் விருதினருக்கு, அவர் முன் பின் தெரியாதவராக இருந்தாலும், உணவளிப்பது நம்முடைய தனிச் சிறப்பு அல்லவா. எத்தனை நாட்டிலிருந்து நம் நாட்டிற்கு வருகிறனர். வருபவர்கள் வெறும் இயற்கையை மட்டுமா இரசிக்கின்றனர். வருபவரெல்லாம் நம் பண்பாட்டை மட்டும் தானே ஆர்வமாக உள்வாங்கிக் கொள்கிறார்கள். இது தான் தமிழின், தமிழரின், தமிழ் கலாச்சாரத்தின், தமிழர் பண்பாட்டின் சிறப்பு

தன்னந்தனியே...

2008-06-28T13:46:00.003+05:30

காதலி ஒருத்தி

எனக்கும் இருந்தாள்.

கண்களே வாயாக;

மெளனமே மொழியாக;

இதயங்கள் மக்களாக;

காதல் அரசு எங்களது.

யார் கண் பட்டதோ?

யமன் கயிறு விழுந்ததோ!

கண்கள் மூடினாளவள்.

கட்டிய கோட்டைகள்

என்ன கற்களா?

எங்கள் கனவுகள் அல்லவா!

காதலியோடு காதலும் மறைய

தனிமரமாய் நானும் நின்றேன்.

முதல் காதல்; முதல் முத்தம்;

முதல் காதலி; முதல் இழப்பு;

மறக்கவும் முடியவில்லை...

மரிக்கவும் முடியவில்லை...

திருநங்கையர்

2008-06-27T17:32:00.003+05:30

மனித இனத்தில் ஆண், பெண் என்ற பிரிவுகள் தவிர்த்து இருக்கும் இன்னொரு பாலினம் தான் திருநங்கையர்கள். ஆணாக பிறந்து உடற்கூறிலோ, மனதளவிலோ பெண்ணாக இருப்பவர்களை அல்லது பெண்ணாக பிறந்து உடற்கூறிலோ, மனதளவிலோ ஆணாக இருப்பவர்களை திருநங்கையர் என்று கூறலாம். உடற்கூறில் மாறுபாடுகள் இருந்தாலும், அந்த மாறுபாடு உள்ள திருநங்கையர் மனதளவில் தன்னை எந்த பாலினமாக வரித்துக் கொள்கிறாரோ அதன்படி தான் அவரது நடவடிக்கைகளும் இருக்கும். இன்றைய நவீன காலகட்டத்தில் ஒரு திருநங்கை தான் ஆணாகவோ அல்லது பெண்ணாகவோ முழுமையாக மாற வாய்ப்பிருக்கிறது. மேலை நாடுகளில் இதற்கான சிகிக்சை முறைகள் பரவலாக மேற்கொள்ளப் படுகின்றன. இந்தியாவில் ஒரு சில வருடங்களாக தான் அது போன்ற வசதிகள் ஏற்பட ஆரம்பித்தன.

ஆனால் திருநங்கையர்களின் சமூக அந்தஸ்து எந்த அளவிற்கு உள்ளது? இந்த சமூகம் அவ்ர்களை எப்படி பார்க்கிறது? ஊடகங்கள் அவர்களை எப்படி சித்தரிகின்றன?

எத்தனை முன்னேற்றம் வந்து என்ன பயன்? எத்தனை முற்போக்குவாதிகள் இருந்து என்ன பயன்? திருநங்கையர்களின் நிலைமை இன்னும் அடிமட்டத்திலிருந்து மேலே வரமுடியவில்லையே? என்ன காரணம்?

பிற்படுத்தபட்டவர்களுக்கு இவ்வளவு சதவீதம் ஒதுக்கீடு தர வேண்டும். மிகவும் பிற்படுத்தப் பட்டவர்களுக்கு இன்னும் கூட தர வேண்டும். எங்களையும் அந்த பிரிவில் சேர்க்க வேண்டும். அவர்கள் அந்த பிரிவில் எப்படி இருக்கலாம் என்று மாய்ந்து மாய்ந்து போராட்டம் நடத்துபவர்கள் காதில் இவர்களின் குரல் ஏன் ஒலிக்க மறுக்கிறது? ஒரு திருநங்கை சாதரண மக்களைப் போல ஒரு கழிவறையையாவது உபயோகப் படுத்த முடிகிறதா? ஏன் அவர்கள் மட்டும் மனிதர்கள் இல்லையா? எங்கு போனாலும் கேலி, கிண்டல், தொந்திரவு இதுதான் அவர்களது வாழ்க்கையா? அவர்களுக்கென்று உணர்ச்சிகள் ஏதும் இருக்கக் கூடாதா? ஆணாகவோ, பெண்ணாகவோ பிறக்காமல் போனது அவர்கள் குற்றமா?

வேலை வாய்ப்புகள் என்பது இவர்களை பொருத்த வரையில் இருக்கிறதா? ஒரு சில பேர் மட்டுமே மனது நிறைய நம்பிக்கையுடன் சொந்தமாக தொழில் செய்கின்றனர். பெரும்பாலான திருநங்கையரின் கதி வீதிகளில் பிச்சை எடுப்பது, இல்லை விபச்சாரத்தில் ஈடுபடுவது என்றுதான் இருக்கிறது. வட இந்தியாவாக இருந்தால் ஒரு சில பேர் திருமணத்தில் ஆடுவதற்கோ அல்லது புதிதாக பிறந்த குழந்தைக்கு ஆசிர்வாதம் செய்வதற்காகவோ அழைக்கப்படுகிறார்கள். அதுவும் ஒரு சில நிமிடங்களுக்கு மேல் அவர்களுக்கும் அனுமதி இல்லை. மிச்ச நேரமெல்லாம் பிச்சை எடுப்பது, விபச்சாரத்தில் ஈடுபடுவது அல்லது தாதா கும்பல்களுக்கு எடுப்பு வேலை செய்வது என்று தான் இவர்களின் வாழ்க்கை போய் கொண்டு இருக்கிறது. இந்த கொடுமையில் மும்பையில் வாழும் திருநங்கையரில் பாதி பேருக்கு மேல் எச்.ஐ.வி யால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

அவர்களுக்கு உதவிதான் நம்மால் செய்ய முடியவில்லை உபத்திரவம் செய்யாமலாவது இருக்கலாம் அல்லவா? சாதரண மனிதர்களை போல அவர்களால் நிம்மதியாக வெளியே செல்ல முடிவதில்லை. கேலிகள், கிண்டல்கள், சீண்டல்கள் என ஆரம்பித்து பாலியல் வன்முறை வரை இவர்களுக்கு ஏற்படும் கொடுமைகளுக்கு அளவே இல்லை. இத்தனை கொடுமைகள் செய்பவர்களை தண்டிக்க என்ன சட்டம் இருக்கிறது. பாலினத்தில் இவர்களை ஒரு பிரிவாக கூட சேர்க்காத சட்டம் இவர்களுக்கு என்ன பாதுகாப்பை வழங்கிவிடப் போகிறது?

ஊடகங்கள் என்று எடுத்துக்கொண்டால் செய்தி தொடர்பான ஊடகங்கள் ஓரளவிற்கு திருநங்கையரை பற்றிய விழிப்புணர்வுக்கு உதவி செய்கின்றன. ஆனால் திரைப்படங்களிலும், மற்ற பொழுதுபோக்கு ஊடகங்களிலும் திருநங்கையரை ஒரு கேலிப் பொருளாகவே உபயோகப்படுத்துவது ஏன்? வன்முறை, ஆபாசம் இருக்கக்கூடாது என்று மட்டும் தான் தணிக்கை குழுவினர் சொல்வார்களா? திருநங்கையர்களை கேவலமாக சித்தரிக்கும் காட்சிகள் - அது என்ன தான் நகைசுவைக்காகவே இருந்தாலும் கூட, அது தனிமனித உரிமை மீறலை விட அதிகமல்லவா. இது தணிக்கை குழுவினருக்கும் தெரியாதா அல்லது அவர்களும் அறியாமையில் தான் இருக்கிறார்களா?

"சின்னக் கலைவாணர்", "வைகை புயல்" இவர்களுக்கு எல்லாம் என்ன ஆத்திரமோ திருநங்கையர்களின் மேல். வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதெலாம் திருநங்கையரை கேவலமாக சித்தரிக்கும் நகைச்சுவைக் காட்சிகளை தாங்கள் நடிக்கும் படத்தில் உபயோகிப்பார்கள். "பதினெட்டு பட்டின்னு சொன்ன.. பாத்தா அதுல பாதி மாதிரி தான் தெரியுது" இது "சின்ன கலைவாணர்"இன் வசனம். "அவனா நீ" இது "வைகைப் புயல்"இன் வசனம். (என்னை கேட்டால் "சின்ன கலைவாணர்" என்ற பட்டத்தை தாங்க விவேக் அவர்களுக்கு கொஞ்சமும் அருகதை இல்லை. கலைவாணராக இருந்தால் இப்படி பேசி இருப்பாரா?) நகைச்சுவை காட்சிகள் பத்தாது என்று ஒரு சில பாடற் காட்சிகளிலும், பாட்டின் வரிகளிலும், வசனங்களிலும் கேவலமாக திருநங்கையர்கள் சித்தரிக்கப் படுகிரார்கள். (எ.கா: "தூள்" திரைப்படத்தில் வரும் வசனங்கள், "திருடா திருடி"யில் வரும் பாடல் காட்சி). "ஒம்போது", "அலி" - இவைதான் திரைப்படங்கள் திருநங்கையர் பற்றி தமிழ் மக்களுக்கு கற்றுக் கொடுத்த வார்த்தைகள். நகைச்சுவைக்காக, காட்சியமைப்புக்காக என்று சொல்லி சொல்லியே திரைப்படங்கள் திருநங்கையரை இழிவுபடுத்தும் செயலை செய்து கொண்டு இருக்கின்றன.

இதற்கு என்ன தான் தீர்வு?

திருநங்கையர்கள் பற்றிய விழிப்புணர்வு கண்டிப்பாக ஒவ்வொருவருக்கும் தேவை. இந்த விழிப்புணர்வு இல்லை என்றால் நாம் அவர்களை காணும் கண்ணோட்டம் மாறாது. உடலாலோ, மனதாலோ வேறுபட்டிருந்தாலும் அவர்களும் நம்மை போன்றவர்கள் தான்.

முதலில் திருநங்கையர்களையும் சக மனிதர்களாக பாவிக்க பழகுங்கள். நம்மிலிருந்து அவர்கள் சிறிது வேறுபட்டிருந்தாலும், நம்மை போலவே அவ்ர்களுக்கும் உணர்ச்சிகள் உண்டு, ஆசைகள் உண்டு என்பதை உணருங்கள்.
பொது இடங்களில் நமக்கு என்னென்ன உரிமைகள் இருக்கின்றனவோ அதே உரிமைகள் அவர்களுக்கும் உண்டு என்பதை உணருங்கள்.

அரசு சார்பாக திருநங்கையர்கள் பற்றிய விழிப்புணர்வும், படிப்பு, வேலை போன்ற அவசிய தேவைகளில் அவர்களுக்கும் ஒதுக்கீடு வேண்டும் (சமீபத்தில் தமிழக அரசு "திருநங்கை" என்ற மூன்றாம் பாலின பிரிவை சேர்த்துக் கொள்ள ஆணை பிறப்பித்துள்ளது). பெரும்பாலான திருநங்கையர்களுக்கு மருத்துவ வசதிகள் தரப்படமலேயே இருக்கின்றன. அவற்றை தர வேண்டும். திருநங்கையர்களை அச்சுறுத்தும்படி நடந்து கொள்பவர்கள் மீது கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்க வழி செய்ய வேண்டும். திருநங்கையரை கேவலப்படுத்தும் காட்சிகள் தடை செய்யப் பட வேண்டும்.(அது எந்த ஊடகமானாலும் சரி)சொந்தமாக தொழில் செய்ய வசதி வாய்ப்புகள் தர வேண்டும்.

எப்படி உடல் குறைபாடு உள்ளவர்களைப் பற்றிய நமது விழிப்புணர்வினால் அவர்கள் சாதிக்க, வாழ்வில் சிறக்க நம்பிக்கையை கொடுத்தோமோ. அதே போல இவர்களுக்கும் அந்த நம்பிக்கையை தாருங்கள், இவர்களும் சிறக்கட்டும்.

உன்னை விட்டு...

2008-06-21T14:21:00.002+05:30

எங்கே நான் போய் விட முடியும் உன்னை விட்டு
என் உயிர் தொழியே!
என் மேல் கோபப்படுவதை வெறும் பாசாங்கு
என தெளிவாய் சொல்லும்
உன் குறும்பு பொங்கும் கண்களை விட்டு
எங்கே நான் போய் விட முடியும்?
என் தலையில் நாலு தட்டு தட்டி திருத்தும் போது கூட
கண்களில் நீர் சுரக்கும் தோழியை விட்டு
எங்கே நான் போய் விட முடியும்?
புரியாத என் கவிதைகளை கூட
ரசித்து படிக்கும் அருமை வாசகி நீ அல்லவா!
எங்கே நான் போய் விட முடியும் உன்னை விட்டு?
சின்ன சின்ன கோபங்கள்; செல்லமான சினுங்கல்;
சீறி எழும் அன்பு; வெள்ளை மனது;
இவை அனைத்தையும் விட்டு விட்டு
நான் எங்கே நான் போய் விட முடியும்?
சொல்லடி என் தொழி!!
நில்லாமல் சுத்தும் கால சக்கரத்தோடு
நம் தொழமையும் பயணித்து கொண்டேதான் இருக்கும்.
தடையில்லாமல் பொழியும் உன் அன்பு வெள்ளம்,
என்னை பாசக் கடலில் கிடத்தாமல் போய்விடாது.
சொல்லடி என் தோழி...
இவை அனைத்தையும் விட்டு
நான் எங்கே போய் விட முடியும்?

தேடல் - நாம் மட்டும் தானா இந்த அண்டத்தில் - பாகம் 4

2008-06-21T12:14:00.006+05:30

ஆஸ்டெக் நாகரிகம், மாயன் நாகரிகத்தை தொடர்ந்து மெக்ஸிகோவின் மத்திய பகுதியில் தொடர்ந்தது. பதினான்காம் நூற்றாண்டிலிருந்து பதினாறாம் நூற்றாண்டு வரை இந்த நாகரிகம் செழித்து வளர்ந்திருந்தது.

இவர்களின் கட்டிட கலை, கலாச்சாரம் மற்றும் வழிபாடு முறை தனித்துவம் வாய்ந்தது. 'நர பலி' இடுதல் இவர்களின் வழக்கம்.

இவங்களோட நாட்காட்டி(அதாங்க காலண்டர்) இரண்டுவிதமான பிரிவுகளா இருந்துச்சு. 365 நாள் கொண்ட சாதரண நாட்கள் மற்றும் 260 நாள் கொண்ட வழிபாட்டு நாட்கள். மொத்தமா எல்லா நட்களையும் 20 - 20 நாட்க்ளா பிரிச்சு வச்சிருந்தாங்க. ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒவ்வொரு பெயர் மற்றும் குறியீடு உண்டு. அந்த 20 குறியீடுகள் அந்த நாட்காட்டியின் வலது புறத்திலேயே பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.

மாயன் காலண்டருக்கும், ஆஸ்டெக் காலண்டருக்கும் பெரிய வித்தியாசங்கள் எதுவும் இல்லை. மாயன் காலண்டரில் எண்கள் நாட்களை குறிப்பிடாது. ஆனால் ஆஸ்டெக் காலண்டரில் எண்கள் உபயோகப் படுத்தப்பட்டுள்ளன. கொஞ்சம் தெளிவாக சொல்லப் போனால் மாயன் காலண்டரின் முன்னேறிய பதிப்பாக ஆஸ்டெக் காலண்டர் இருப்பதை காணமுடியும். மாயன் நாகரிக மக்களை போல இவர்களும் கணிதம், வானியியலில் தேர்ந்து விளங்கினார்கள். இவர்களின் குறிப்பேட்டில் இன்றைய சூரிய மண்டலத்தில் உள்ள மொத்த கிரகங்கள் பற்றிய குறிப்புகள் இருக்கின்றன (ப்ளூட்டோ உட்பட).

எப்படின்னு அவங்களே சொல்றாங்க... அவர்களோட கடவுள்கள் வானத்துலேர்ந்து மண்ணுக்கு இறங்கி வந்து, இந்த உலகம் எப்படி பட்டது, உலகம் தவிர மத்த கிரகங்கள், அவற்றின் சுழற்சி, கணிதம், வானியியல், கட்டிட கலை எல்லத்தையும் சொல்லிக் கொடுத்துட்டு போனத சொல்றாங்க. அந்த கடவுள்/கள் ப்ளியாடெஸ் (எங்கேயோ கேள்வி பட்டா மாதிரி இருக்குதா... மாயன் மக்க்ளும் அவங்களோட கடவுள்கள் ப்ளியாடெஸ்லர்ந்து தான் வந்ததா சொல்லி இருக்காங்க... தற்செயலா நடந்திருக்குமா??).

அது மட்டுமில்லாம மாயன், ஆஸ்டெக் நாகரிங்களோட கட்டிட கலைகளில் இருக்கிற ஒற்றுமை. ஆஸ்டெக் மக்களும் பிரமிடுகள் கட்டியிருக்காங்க. மாயன் பிரமிடுகள் போலவே இந்த பிரமிடுகளிலும் படிகட்டுகள் உண்டு. அது தவிர மாயன் கட்டிடங்களில் காணப்படும் பாம்பு தலையின் உருவம் ஆஸ்டெக் கட்டிடங்க்ளிலும் இருக்குது. ஒருவேளை மாய்ன் நாகரிகத்தின் தொடர்ச்சி தான் ஆஸ்டெக் நாகரிகமா இருக்குமோ??

முதல் படம் ஆஸ்டெக் கட்டிடம்... இரண்டாவது படம் மாயன் கட்டிடம்

மாயன், ஆஸ்டெக் நாகரிக மக்களின் குறிப்புகளை கவனிச்சு பாத்தொம்னா.. அவங்களோட வானியியல் அறிவு இன்றை நவீன கண்டுபிடிப்புகளோட ஒத்து போகுது. கண்ணுக்கே தெரியாதா ப்ளூட்டோ பத்தி எந்த நவீன வசதியும் இல்லாத காலத்துல இந்த நாகரிக மக்களுக்கு மட்டும் அது எப்படி தெரிஞ்சுது. அவங்களோட குறிப்புகள்ல இருக்கிற அந்த வானத்திலேர்ந்து பூமிக்கு வந்து இறங்கின 'தெய்வங்கள்' யார்? இந்த நாகரிக மக்களோட குறிப்புகளிலும், சிற்பங்களிலும் காணப்படுற "பறக்கும் ஊர்திக்கும்" இந்த "கடவுளுக்கும் " என்ன சம்பந்தம்?

மனித இனத்தை விட சிறந்த இனம்ன்னு ஒண்ணு இருந்து, அந்த இனம் இந்த பழமையான நாகரிக மக்களுக்கு மட்டும் உதவி செஞ்சிருந்தாங்கன்னா... ஏன் இந்த காலத்துல வர மாட்டேங்கிறாங்க? இது அடிக்கடி பலர் மனசுல எழும் கேள்வி. ஒரு சில புகைப்படங்கள் மற்றும் காட்சிப்படங்கள், அப்புறம் பல மனிதர்கள் தங்கள் கண்ணால பார்த்ததாக சொல்றகாட்சிகள், மர்மமான முறையில் வயல்வெளிகள் திடிர்ன்னு தொன்றும் வயல் வளையங்கள்.. இதை எல்லாம் வச்சு பார்க்கும் போது இன்னமும் அந்த வேற்று கிரக வாசிகள் பூமிக்கு வந்து கிட்டு தான் இருக்காங்களோன்னு தான் தோணுது.

நீங்க என்ன சொல்றீங்க???